Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 82
एवं वचस्तस्य निशम्य विष्णोः सर्वेश्वरस्याथ रथं निमेषात् । निनाय दूरं किल कालनेमिनो भीतस्तदा सारथिर्लोकनाथात्
evaṃ vacastasya niśamya viṣṇoḥ sarveśvarasyātha rathaṃ nimeṣāt | nināya dūraṃ kila kālanemino bhītastadā sārathirlokanāthāt
സർവേശ്വരനായ വിഷ്ണുവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ലോകനാഥനോടുള്ള ഭയത്തിൽ വിറച്ച കാലനേമിയുടെ സാരഥി കണ്ണിമയ്ക്കുന്ന നേരംകൊണ്ട് രഥം ദൂരത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി।
Sūta/Lomaharṣaṇa (deduced for Māheśvarakhaṇḍa narration)
Scene: A terrified charioteer whipping the horses, the chariot streaking away in a blur, while Viṣṇu stands radiant and still; the contrast between divine stillness and mortal panic is central.
FAQs
When the Supreme Lord asserts dharma, adharma retreats instantly; divine sovereignty dispels fear and arrogance.
No specific tīrtha is named in this verse; it functions within a mythic-historical battle episode of the Kaumārikākhaṇḍa.
None in this verse; it is narrative, emphasizing the Lord’s protective power.