Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 48
मम पृष्ठिश्चिरं भूप त्वया दग्धाग्निनाऽपुरा । अहं ज्वलंतीमिव तां पश्याम्यद्यापि सत्रिणा
mama pṛṣṭhiściraṃ bhūpa tvayā dagdhāgninā'purā | ahaṃ jvalaṃtīmiva tāṃ paśyāmyadyāpi satriṇā
ഹേ ഭൂപാ, പണ്ടെ നീ അഗ്നിയാൽ എന്റെ പുറം ദീർഘമായി ദഹിപ്പിച്ചു. യാഗകർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോഴും ഇന്നും അതിനെ ജ്വലിക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ കാണുന്നു.
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating (contextual attribution within Māheśvara-khaṇḍa)
Listener: bhūpa/nṛpa (king)
Scene: A tortoise-form or afflicted being shows/recalls a burn scar on the back, speaking to the king; the scar is depicted as a glowing memory, contrasting with the calm of a ritual setting.
FAQs
Even when performed in a ritual context, harm leaves enduring impressions; dharma calls for non-injury and mindful rite.
No specific tīrtha is named in this verse.
It references satra/yajña practice indirectly, but gives no explicit instruction—only the remembered consequence of fire.