Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 36
पुनः पातो यतः पुंसस्तस्मात्स्वर्गं न कामये । सति पुण्ये स्वयं तेन पातितो निजलोकतः
punaḥ pāto yataḥ puṃsastasmātsvargaṃ na kāmaye | sati puṇye svayaṃ tena pātito nijalokataḥ
മനുഷ്യന് വീണ്ടും പതനം സംഭവിക്കുന്നതിനാൽ ഞാൻ സ്വർഗ്ഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. പുണ്യം നിലനിൽക്കുമ്പോഴും, അത് ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ അവൻ തന്റെ തന്നെ ലോകത്തിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് വീഴ്ത്തപ്പെടുന്നു.
Indradyumna (king)
Tirtha: Svarga (as contrasted realm)
Type: kshetra
Scene: Indradyumna states the law of merit-exhaustion: even while merit lasts, once it ends one falls from one’s world; the imagery can show a celestial figure descending as a metaphor, while the king points toward a steadier Śiva-path.
FAQs
Merit yields results but is finite; lasting refuge is sought beyond merit-based heavens, aligning with the Purāṇic push toward higher liberation and devotion.
No specific tīrtha is named in this verse.
No direct ritual is prescribed; it underscores the limitation of puṇya-based attainments.