Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 22
तापसा ऊचुः । एवं ते ब्रुवतः पार्थ दीर्घमायुः प्रवर्धताम् । सदा धर्मे रतिर्भूयाद्याहि स्वं कुरु वांछितम्
tāpasā ūcuḥ | evaṃ te bruvataḥ pārtha dīrghamāyuḥ pravardhatām | sadā dharme ratirbhūyādyāhi svaṃ kuru vāṃchitam
തപസ്വികൾ പറഞ്ഞു—ഹേ പാർഥ, നീ ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ നിന്റെ ദീർഘായുസ്സ് വർധിക്കട്ടെ. സദാ ധർമ്മത്തിൽ നിന്റെ രതി നിലനില്ക്കട്ടെ. പോകുക; നിന്റെ യുക്തമായ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റുക.
Tāpasas (ascetics)
Listener: Ṛṣis (implied)
Scene: A circle of ascetics seated in a forest hermitage raise hands in blessing toward Arjuna (Pārtha), who stands with folded palms; atmosphere of auspicious permission to depart.
FAQs
Teachers of Dharma bless and empower the righteous, affirming that steadfastness in Dharma brings auspiciousness.
The verse is a narrative bridge; the tīrtha focus continues into Arjuna’s onward journey toward named sacred sites.
No direct ritual is stated; it conveys āśīrvāda (blessing) and permission to proceed with Dharma-aligned action.