Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 15
शंभुं प्रदक्षिणीकृत्य प्रणम्य च पुनःपुनः । प्रतस्थेऽथ सलक्ष्मीको मंदराद्गरुडध्वजः
śaṃbhuṃ pradakṣiṇīkṛtya praṇamya ca punaḥpunaḥ | pratasthe'tha salakṣmīko maṃdarādgaruḍadhvajaḥ
ശംഭുവിനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്, വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രണാമം ചെയ്ത്, ലക്ഷ്മീസമേതനായ ഗരുഡധ്വജൻ വിഷ്ണു അപ്പോൾ മന്ദരപർവതത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Mandara (departure locus) / Kāśī (destination implied)
Type: peak
Scene: Viṣṇu with Lakṣmī, Garuḍa-banner visible, circumambulating Śambhu with folded hands; a mountain backdrop (Mandara) and the sense of departure toward Kāśī.
FAQs
Even Viṣṇu exemplifies reverence to Śiva—devotion and humility are the pilgrim’s ornaments.
Kāśī is the narrative goal in this adhyāya; the verse frames the departure toward the Kāśī pilgrimage.
Pradakṣiṇā (circumambulation) and repeated praṇāma (prostration) to Śiva.