Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 51
उद्दिष्ट उपविष्टोसौ यो जपेद्ध्यानमुद्रया । एष प्रतिग्रहं त्वत्तो ग्रहीष्यति न चेतरः
uddiṣṭa upaviṣṭosau yo japeddhyānamudrayā | eṣa pratigrahaṃ tvatto grahīṣyati na cetaraḥ
‘ഞങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന അവിടെ ഇരിക്കുന്നവൻ, ധ്യാനമുദ്രയിൽ ജപം ചെയ്യുന്നവൻ—അവൻ തന്നെയാണ് നിന്നിൽ നിന്ന് ദാനം സ്വീകരിക്കുക; മറ്റാരുമല്ല.’
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Scene: A man sits apart, eyes half-closed, fingers in dhyāna-mudrā, lips moving in japa; the crowd presents him as the sole recipient, while the donor hesitates, sensing the weight of the choice.
FAQs
Outer signs of spiritual discipline (japa, dhyāna) are used to identify a suitable recipient, stressing that dāna should be aligned with dharma.
The verse focuses on the recipient rather than a site; the broader Kāśī setting and Cakrasarasa context continue.
Japa (muttering sacred recitation) and dhyāna (meditation) are referenced, alongside the act of giving/receiving (dāna/pratigraha).