Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 37
तीर्थानि संतीह पदेपदे हरे तुला क्व तेषां मणिकर्णिकायाः । कतीहनो संति शुभाश्च मंडपाः परंपरोमुक्तिरमाश्रयोयम्
tīrthāni saṃtīha padepade hare tulā kva teṣāṃ maṇikarṇikāyāḥ | katīhano saṃti śubhāśca maṃḍapāḥ paraṃparomuktiramāśrayoyam
ഹേ ഹരി! ഈ കാശിയിൽ പടിപടിയായി തീർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, മണികർണികയോട് അവയ്ക്ക് എന്ത് ഉപമ? ഇവിടെ എത്രയോ ശുഭ മണ്ടപങ്ങൾ ഉണ്ട്; ഇടവിടാതെ പരമ്പരയായി മോക്ഷം ലഭിക്കുന്ന ആശ്രയം ഇതുതന്നെ.
Narratorial praise within the Kāśīkhaṇḍa context (Skanda tradition to Agastya implied)
Tirtha: Maṇikarṇikā
Type: ghat
Listener: Hari (addressed as ‘O Hari’)
Scene: A panoramic Kāśī riverfront with countless ghāṭas and maṇḍapas, yet the eye is drawn to Maṇikarṇikā: sacred fires, pilgrims with folded hands, ascetics, and the luminous sense of liberation hovering over the place.
FAQs
Among innumerable holy places, Maṇikarṇikā in Kāśī is proclaimed supreme as a direct refuge for continuous liberation.
Maṇikarṇikā (Maṇikarṇikā-ghāṭa/kuṇḍa) in Kāśī (Vārāṇasī).
No specific rite is prescribed here; the verse primarily extols the site’s inherent power to grant mokṣa.