Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 10
देवः सर्वज्ञनाथोपि न किंचिदवबुध्यति । मानापमानयोर्यस्मादसौ दूरे व्यवस्थितः
devaḥ sarvajñanāthopi na kiṃcidavabudhyati | mānāpamānayoryasmādasau dūre vyavasthitaḥ
സർവ്വജ്ഞനായ നാഥനായിട്ടും ദേവൻ ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും ഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; കാരണം അവൻ മാനം–അപമാനം എന്ന ഇരട്ടയിൽ നിന്നും വളരെ ദൂരത്ത്, അതീതമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
Nārada
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Sages
Scene: Śiva seated in profound stillness, gaze inward, while around Him figures offer garlands and others hurl insults—both dissolve into the same silence; Devī stands nearby as compassionate power, yet the Lord remains beyond māna/apamāna.
FAQs
Divine (and yogic) greatness is equanimity—standing beyond praise and blame, honor and insult.
No tīrtha is named; the teaching is a universal dharmic principle presented in the Kailāsa narrative.
None; it teaches inner discipline (udāsīnatā/equanimity) rather than an external rite.