Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 84
पार्ष्णिग्राह्यभवद्रुद्रो देवाचार्यस्य वै तदा । यदा तारामधार्षीत्स द्विजराजोऽतिसुंदरीम्
pārṣṇigrāhyabhavadrudro devācāryasya vai tadā | yadā tārāmadhārṣītsa dvijarājo'tisuṃdarīm
അന്നേരം ദേവഗുരുവിന്റെ പക്ഷത്തിൽ രുദ്രൻ കുറ്റക്കാരനെ കുതികാൽ പിടിച്ച് പിടിക്കുന്നവനെന്നപോലെ ആയി; കാരണം അതേ സമയത്ത് ദ്വിജരാജനായ ചന്ദ്രൻ അതിസുന്ദരിയായ താരയെ അധർഷിച്ചു।
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa context, typically Skanda to Agastya)
Tirtha: Viśveśvara (Kāśī) (contextual)
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya ṛṣis (typical frame; not explicit here)
Scene: A celestial court scene: radiant Soma (Moon) drawn toward the dazzling Tārā; Bṛhaspati’s anguish; Rudra appearing as the stern enforcer who ‘seizes by the heel,’ arresting the offender and restoring cosmic order.
FAQs
Even celestial beings are accountable to dharma; Śiva restrains transgression and restores moral order.
The broader frame is Kāśī, where Viśveśvara (Śiva) is upheld as supreme; the verse itself is narrative background rather than a direct tīrtha description.
No direct rite is prescribed here; it sets up Śiva’s authority over ritual and dharma, developed in subsequent verses.