ताना एकोनपंचाश ताला एकोत्तरंशतम् । रागाः षडेव तेषां तु पंचपंचापि चांगनाः
tānā ekonapaṃcāśa tālā ekottaraṃśatam | rāgāḥ ṣaḍeva teṣāṃ tu paṃcapaṃcāpi cāṃganāḥ
താനങ്ങൾ ഒൻപത്തൊൻപത് അല്ല, ഒൻപത്തൊൻപത്? (ശുദ്ധം) താനങ്ങൾ നാല്പത്തൊമ്പത്; താളങ്ങൾ നൂറ്റൊന്ന്. രാഗങ്ങൾ ആറു; അവയിൽ ഓരോന്നിനും അഞ്ചഞ്ച് ‘അംഗനകൾ’ (ഉപരാഗങ്ങൾ/സഹചര രാഗങ്ങൾ) കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു.
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda speaking to Agastya)
Tirtha: Kāśī (nāda-kṣetra ethos)
Type: kshetra
Scene: A schematic yet poetic visualization: a musician-singer surrounded by concentric circles labeled as 49 tānas and 101 tālas; six principal rāgas personified as regal figures, each with ten ‘consorts’ (five and five) as attendant maidens—an allegory of rāga-rāgiṇī tradition.
The Purāṇic narrative celebrates refined knowledge (music) as an outcome that can accompany karmic transformation in a sacred setting.
The broader glorification remains Kāśī-kṣetra within the Kāśīkhaṇḍa’s māhātmya.
None; this verse catalogs traditional musical categories (tāna, tāla, rāga and their associates).