Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 34
एकैकमेव तव नामहरेन्मुरारे जन्मार्जिताघमघिनां च महापदाढ्यम् । दद्यात्फलं च महितं महतो मखस्य जप्तं मुकुंदमधुसूदनमाधवेति
ekaikameva tava nāmaharenmurāre janmārjitāghamaghināṃ ca mahāpadāḍhyam | dadyātphalaṃ ca mahitaṃ mahato makhasya japtaṃ mukuṃdamadhusūdanamādhaveti
ഹേ ഹരി, ഹേ മുരാരി! നിന്റെ നാമങ്ങളിൽ ഒറ്റ നാമം പോലും ജന്മജന്മാന്തരങ്ങളിലെ സഞ്ചിതപാപങ്ങളെ നശിപ്പിച്ച് മഹാസമൃദ്ധി നൽകുന്നു; ‘മുകുന്ദ, മധുസൂദന, മാധവ’ എന്നു ജപിച്ചാൽ മഹായാഗത്തിന്റെ മഹിതഫലം ലഭിക്കുന്നു।
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Scene: A pilgrim in Kāśī with tulasī-mālā chanting before a simple lamp; behind, a symbolic yajña-fire appears as a luminous aura, indicating that nāma-japa equals grand sacrifice; the names ‘Mukunda, Madhusūdana, Mādhava’ appear as sacred script in the air.
FAQs
Nāma-japa is a supreme, accessible dharma: a single sincere utterance of the Lord’s name can cleanse sins and confer great merit.
The verse supports Kāśī’s devotional ethos in the Kāśī Khaṇḍa; it does not name a particular ghat or shrine in this line.
Japa (repetition) of Viṣṇu’s names—especially “Mukunda, Madhusūdana, Mādhava”—is praised as yielding the fruit of a great yajña.