Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 91
आकर्ण्य विमलश्चेत्थमालापं रश्मिमालिनः । प्रणतो दंडवद्भूमौ संप्रहष्टतनूरुहः
ākarṇya vimalaścetthamālāpaṃ raśmimālinaḥ | praṇato daṃḍavadbhūmau saṃprahaṣṭatanūruhaḥ
രശ്മിമാലിയായ (സൂര്യന്റെ) ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് വിമലൻ ദണ്ഡവത്തായി ഭൂമിയിൽ വീണു നമസ്കരിച്ചു; ആനന്ദത്തിൽ അവന്റെ ശരീരമൊട്ടാകെ രോമാഞ്ചം പടർന്നു।
Skanda (narration to Agastya, per Kāśīkhaṇḍa convention)
Scene: Vimala falls full-length on the ground in daṇḍavat before the blazing Sun, his skin glowing with relief and his body showing goosebumps of ecstatic devotion.
FAQs
True devotion shows itself in humility and surrender—gratitude expressed through full prostration.
Kāśī, where the devotee’s reverence and the deity’s response are portrayed as especially immediate.
Daṇḍavat praṇāma (full prostration) as an act of reverence following divine instruction or blessing.