Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 34
न केवलं काशिवियोगजो ज्वरः प्रबाधते त्वां तु तथा यथात्र माम् । उपाय एषोत्र निदाघशांतये पुरी तु सा वा ममजन्मभूरथ
na kevalaṃ kāśiviyogajo jvaraḥ prabādhate tvāṃ tu tathā yathātra mām | upāya eṣotra nidāghaśāṃtaye purī tu sā vā mamajanmabhūratha
കാശിവിയോഗജന്യ ജ്വരം മാത്രം നിന്നെ പീഡിപ്പിക്കുന്നില്ല; അത് ഇവിടെ എന്നെ കൂടുതൽ വേദനിപ്പിക്കുന്നു। ഈ ദാഹം ശമിപ്പാനുള്ള ഉപായം ഇതേ—ആ നഗരിയിലേക്ക് പോകാം; അത് എന്റെ ജന്മഭൂമിയായാലും അല്ലായാലും।
Pārvatī
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Companion devotee and/or Śiva (implied addressee)
Scene: Two devotees (or speaker and companion) afflicted by a ‘fever’ of longing, shown with parched, heated surroundings; the decision to journey to Kāśī is depicted as a cooling breeze leading toward river ghats and temple spires.
FAQs
Longing for sacred Kāśī is itself a spiritual intensity; the ‘remedy’ is direct engagement—going to the holy city.
Kāśī (Vārāṇasī), treated as the cure for the burning of separation and the locus of liberation.
Pilgrimage (yātrā) is implied as the practical upāya; no specific dāna/snān/japa is detailed here.