उक्तेति विररामाजः शृण्वतोर्गणयोस्तयोः । सोपि प्रमुदितश्चाभूच्छिवशर्मा महामनाः
ukteti virarāmājaḥ śṛṇvatorgaṇayostayoḥ | sopi pramuditaścābhūcchivaśarmā mahāmanāḥ
‘തഥാസ്തു’ എന്നു പറഞ്ഞു പൂജ്യൻ മൗനമായി; ആ രണ്ടു ഗണങ്ങൾ ശ്രവിച്ചു നിന്നു. അപ്പോൾ മഹാമനസ്സനായ ശിവശർമയും അത്യന്തം ആനന്ദിതനായി।
Narrator within Skanda’s discourse (deduced; exact speaker not explicit in snippet)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Scene: A dignified teacher concludes a discourse; two gaṇa-attendants stand respectfully, listening; Śivaśarmā, noble and radiant, shows quiet joy—hands folded, eyes softened—within a Kāśī shrine-courtyard ambiance.
Sacred teaching culminates in inner joy and assent; right listening (śravaṇa) ripens devotion and clarity.
No tirtha is directly named in this verse; it functions as a narrative closure within the Kāśīkhaṇḍa’s Kāśī context.
None explicitly; the implied practice is attentive listening to dharmic instruction.