अपुत्रस्य गृहं शून्यमपुत्रस्यार्जनं वृथा । अपुत्रस्यान्वयश्छिन्नो नापवित्रं ह्यपुत्रतः
aputrasya gṛhaṃ śūnyamaputrasyārjanaṃ vṛthā | aputrasyānvayaśchinno nāpavitraṃ hyaputrataḥ
പുത്രനില്ലാത്തവന്റെ ഗൃഹം ശൂന്യമെന്നു പറയുന്നു; പുത്രനില്ലാത്തവന്റെ സമ്പാദ്യം വ്യർഥം. പുത്രനില്ലാത്തവന്റെ വംശപരമ്പര മുറിയുന്നു—സത്യത്തിൽ പുത്രനെപ്പോലെ പവിത്രീകരിക്കുന്നവൻ ഇല്ല.
Skanda (narration to Agastya, per Kāśīkhaṇḍa convention)
Tirtha: Kāśī (Avimukta-kṣetra)
Type: kshetra
Scene: A dim domestic interior with an unlit hearth symbolizing ‘śūnya’ home; a solitary elder gazes at ancestral portraits/śrāddha vessels, while a distant Kāśī shrine suggests refuge in dharma despite sorrow.
The verse frames progeny as sustaining dharma—family continuity, rites for ancestors, and social-spiritual responsibility.
None directly; the verse is embedded in Kāśīkhaṇḍa but conveys general dharma rather than a site’s māhātmya.
No explicit ritual is stated; the underlying context is continuation of family rites and ancestral obligations.