नील उवाच । यद्देशकालदिग्भेदैरभिन्नं सर्वदा द्वयम् । तस्मै रामेश्वरायास्मै नमोऽभिन्नस्व रूपिणे
nīla uvāca | yaddeśakāladigbhedairabhinnaṃ sarvadā dvayam | tasmai rāmeśvarāyāsmai namo'bhinnasva rūpiṇe
നീലൻ പറഞ്ഞു— ദേശ-കാല-ദിക്കുകളുടെ ഭേദങ്ങളാൽ ഒരിക്കലും വിഭജിക്കപ്പെടാത്ത, സദാ അദ്വയനായവൻ; ആ അഭിന്നസ്വരൂപനായ രാമേശ്വരന് നമസ്കാരം.
Nīla
Tirtha: Rāmeśvara
Type: kshetra
Scene: Nīla offers a hymn while the horizon merges sea and sky; the composition visually dissolves boundaries, echoing 'abhinna' and 'advaya'.
The Divine is non-dual and beyond limiting categories; pilgrimage and worship point the mind to that indivisible reality.
Rāmeśvaram at Setu, where Rāmeśvara is praised as beyond spatial-temporal division.
None stated; it is a metaphysical stuti expressed as namaskāra.