आदितः स्वस्य वृत्तांत्तं तस्मै प्रोवाच तत्त्वतः । अथ राघवसंपृष्टो वानरः को भवानिति
āditaḥ svasya vṛttāṃttaṃ tasmai provāca tattvataḥ | atha rāghavasaṃpṛṣṭo vānaraḥ ko bhavāniti
ആദിമുതൽ തന്റെ വൃത്താന്തം മുഴുവനും അവനോടു സത്യമായി പറഞ്ഞു. പിന്നെ രാഘവൻ ചോദിച്ചതിനാൽ വാനരനോടും— “നീ ആരാണ്?” എന്നു ചോദിച്ചു.
Narrator (Purāṇic voice; speaker not explicit in snippet)
Scene: Rāma calmly recounts his story from the beginning; Hanūmān listens attentively, then is questioned in return; gestures of narration and attentive listening dominate.
Satya (truthfulness) and transparent speech are portrayed as foundations for dharmic relationships and alliances.
Setukhaṇḍa’s broader frame concerns Setu/Rāmeśvaram; this verse is narrative setup without direct tirtha-stuti.
None in this verse.