Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 1
व्यास उवाच । श्रूयतां राजशार्दूल पुण्यमाख्यानमुत्तमम् । स्तूयमानो । जगन्नाथ इदं वचनमब्रवीत्
vyāsa uvāca | śrūyatāṃ rājaśārdūla puṇyamākhyānamuttamam | stūyamāno | jagannātha idaṃ vacanamabravīt
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജശാർദൂലാ! അത്യുത്തമവും പുണ്യപ്രദവുമായ ഈ ആഖ്യാനം ശ്രവിക്കൂ. സ്തുതിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ജഗന്നാഥൻ ഈ വചനങ്ങൾ അരുളിച്ചെയ്തു.
Vyāsa
Listener: A king (rājaśārdūla)
Scene: Vyāsa as narrator addressing a royal listener seated respectfully; behind them, a quiet āśrama setting; the transition to Jagannātha’s speech is anticipated.
FAQs
Śravaṇa (devout listening) to sacred narratives is itself meritorious and prepares the listener for dharmic instruction.
No specific tīrtha is named in this opening verse; it frames a holy discourse by Jagannātha.
Hearing (śravaṇa) the purāṇic account is implicitly prescribed as a dharmic practice yielding puṇya.