Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 44
अवटंकैर्हि ज्ञायंते नान्यथा ज्ञायते क्वचित् । गोत्रैश्च प्रवरैश्चैव अवटंकैर्नृपात्मज
avaṭaṃkairhi jñāyaṃte nānyathā jñāyate kvacit | gotraiśca pravaraiścaiva avaṭaṃkairnṛpātmaja
അവർ ഈ അടയാളങ്ങളാൽ (അവടങ്കക) തന്നെയാണ് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്; മറ്റെങ്ങനെങ്കിലും എവിടെയും അറിയപ്പെടുന്നില്ല. ഗോത്രങ്ങളും പ്രവരങ്ങളും കൂടിയും—ഇത്തരം അടയാളങ്ങളാൽ, രാജപുത്രാ।
Vyāsa (contextual—continuation of Vyāsa’s reply)
Listener: nṛpātmaja (prince)
Scene: Vyāsa addressing a prince: a schematic depiction of gotra-pravara ‘tree’ beside ritual implements; the prince listens attentively.
FAQs
Dharma is preserved through clear transmission of lineage-knowledge (gotra/pravara) and the disciplined markers of tradition.
Dharmāraṇya remains the sacred narrative setting; the verse itself is about dhārmic identification systems.
Implicitly, it supports the use of gotra and pravara in Vedic rites for proper invocation and ritual propriety.