Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 30
पदातिरेकः प्ररुदन्क्व विप्रा इति जल्पकः । लोकाच्छ्रुत्वा ततो राजा गतस्तत्र यतो द्विजाः
padātirekaḥ prarudankva viprā iti jalpakaḥ | lokācchrutvā tato rājā gatastatra yato dvijāḥ
പാദാതിസൈന്യം മാത്രം ശേഷിക്കെ രാജാവ് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് “വിപ്രർ എവിടെ?” എന്നു പിറുപിറുത്തു. ജനങ്ങളിൽ നിന്നു കേട്ട്, ദ്വിജർ പോയ സ്ഥലത്തേക്കു രാജാവ് ചെന്നു.
Narrator (contextual Purāṇic voice within Dharmāraṇya Khaṇḍa; likely Sūta/Lomaharṣaṇa)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: A distraught king with only a small foot-soldier contingent, tears visible, questioning people in a village-edge/forest-edge scene; then turning toward the brāhmaṇas’ trail.
FAQs
A ruler’s strength is measured by dharma—especially reverence and protection offered to the dvijas.
Dharmāraṇya remains the sanctified narrative geography; the movement within it underlines its role as a ‘field’ where dharma is restored.
None explicitly; the focus is on seeking the brāhmaṇas and rectifying wrongdoing.