Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 28
अर्हतमेव केचिच्च पलायनपरायणाः । ततो वायुः समभवद्वह्निमांदोलयन्निव
arhatameva kecicca palāyanaparāyaṇāḥ | tato vāyuḥ samabhavadvahnimāṃdolayanniva
ചിലർ ഓടിപ്പോകുന്നതിലേയ്ക്ക് മാത്രം പരായണരായി “അർഹതൻ മാത്രം!” എന്നു വിളിച്ചു. അപ്പോൾ അഗ്നിയെ തന്നെ ആടിക്കുന്നതുപോലെ ഒരു കാറ്റ് ഉയർന്നു.
Narrator (contextual Purāṇic voice within Dharmāraṇya Khaṇḍa; likely Sūta/Lomaharṣaṇa)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: Fleeing figures cry ‘Arhat!’ while a sudden gust bends flames sideways; firelight flickers across anxious faces in a forest camp.
FAQs
In fear and confusion, people cling to slogans; the Purāṇic narrative frames such moments as spiritual tests revealing one’s true refuge.
Dharmāraṇya is the narrative locus; the episode functions within its māhātmya by portraying dharma under trial in a sanctified landscape.
No direct ritual is stated; the verse describes a portent (vāyu) that intensifies the scene.