Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 14
विमृश्य स तदा रामो वसिष्ठेन महात्मना । ब्रह्मविष्णुशिवादीनां सस्मार गुरुणा सह । स्मृतमात्रास्ततो देवास्तं देशं समुपागमन् । सूर्यकोटिप्रतीकाशीवमानावलिसंवृताः
vimṛśya sa tadā rāmo vasiṣṭhena mahātmanā | brahmaviṣṇuśivādīnāṃ sasmāra guruṇā saha | smṛtamātrāstato devāstaṃ deśaṃ samupāgaman | sūryakoṭipratīkāśīvamānāvalisaṃvṛtāḥ
അപ്പോൾ രാമൻ മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠനോടൊപ്പം ആലോചിച്ച്, ഗുരുവിനോടുകൂടെ ബ്രഹ്മാ, വിഷ്ണു, ശിവൻ മുതലായ ദേവന്മാരെ സ്മരിച്ചു. സ്മരണ മാത്രത്തിൽ തന്നെ ആ ദേവന്മാർ അവിടേക്ക് എത്തി; കോടി സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ദീപ്തിമാന പരിവാരങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവരായി.
Narrator
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: Rāma and Vasiṣṭha stand in a forest clearing; as Rāma remembers the gods, Brahmā, Viṣṇu, Śiva and other devas appear in the sky, surrounded by blazing retinues like ten million suns, forming a luminous ring around the site.
FAQs
When guided by a true guru and grounded in dharma, sincere remembrance (smaraṇa) draws divine grace and presence.
The episode unfolds in Dharmāraṇya, implying the region’s potency as a seat where divine beings are readily invoked.
Guru-guided invocation/remembrance of deities (smaraṇa) is highlighted as an efficacious spiritual act.