Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 83
विकला दारुणाञ्छब्दानुद्गिरंती मुहुर्मुहुः । कथयस्व यथातथ्यं रामो राजाभिपृच्छति
vikalā dāruṇāñchabdānudgiraṃtī muhurmuhuḥ | kathayasva yathātathyaṃ rāmo rājābhipṛcchati
വിറച്ചുകൊണ്ട്, വീണ്ടും വീണ്ടും കഠിനശബ്ദങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട്—സത്യം എങ്ങനെയോ അങ്ങനെ തന്നെ പറയുക; രാജാ രാമൻ നിന്നോടു ചോദിക്കുന്നു.
Dūtāḥ (Rāma’s messengers)
Scene: The woman, trembling and crying out, is urged by the messengers to narrate the truth because King Rāma himself asks; messengers’ posture is firm yet compassionate.
FAQs
Truthful speech (satya) is essential for dharmic resolution—especially when justice is sought from a righteous ruler.
The broader frame is Dharmāraṇya; this verse emphasizes ethical conduct (truth-telling) rather than a particular tirtha’s merit.
None; the instruction is moral—speak truthfully.