Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 49
प्रवृद्धविकटैर्वृक्षैः सुखच्छायैः समावृतम् । वृक्षैराच्छादिततलं लक्ष्म्या परमया युतम्
pravṛddhavikaṭairvṛkṣaiḥ sukhacchāyaiḥ samāvṛtam | vṛkṣairācchāditatalaṃ lakṣmyā paramayā yutam
ആ സ്ഥലം വളർന്ന വമ്പൻ വൃക്ഷങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു; അവ സുഖകരമായ നിഴൽ പകർന്നു. നിലവും വൃക്ഷങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു; ആ ദേശം പരമലക്ഷ്മി—ഉന്നത ശോഭയും സമൃദ്ധിയും—കൊണ്ട് യുക്തമായിരുന്നു।
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating (deduced)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: A cathedral-like forest interior: colossal trunks, layered canopy creating cool shade; dappled light; the ground is almost fully covered by roots, shrubs, and tree shadows; the atmosphere radiates auspicious beauty.
FAQs
A dharmic kṣetra is portrayed as naturally supportive—providing shelter, beauty, and ‘lakṣmī’ as a sign of sacred order.
Dharmāraṇya, described as shaded, flourishing, and auspicious.
None; the focus is on the kṣetra’s auspicious qualities.