Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 43
सत्यवाक्पाशतो दैत्यो न सत्याच्चलितो यतः । तेन सत्येन संतुष्टा दास्या मस्ते मनीप्सितम्
satyavākpāśato daityo na satyāccalito yataḥ | tena satyena saṃtuṣṭā dāsyā maste manīpsitam
ഹേ ദൈത്യാ, സത്യവാക്യത്തിന്റെ പാശത്തിൽ ബന്ധിതനായിട്ടും നീ സത്യത്തിൽ നിന്ന് വഴുതിയില്ല; ആ സത്യത്തിൽ ഞങ്ങൾ തൃപ്തരായി നിനക്കിഷ്ടമുള്ളത് നൽകും।
Brahmā–Viṣṇu–Maheśvara (collective reply, inferred from preceding verse)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: Lohāsura stands firm, encircled by a symbolic ‘noose’ of radiant script (satya-vāk), while the gods look pleased, extending a boon-granting gesture.
FAQs
Satya (truthfulness) is portrayed as a binding spiritual power that attracts divine favor and accomplishes one’s rightful aims.
Indirectly Dharmāraṇya, since the boon-dialogue is the narrative vehicle establishing its māhātmya.
No ritual is prescribed; the verse emphasizes ethical dharma—truthfulness—as the cause for receiving a boon.