Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 3
देहत्यागः प्रकर्तव्यो विष्णोर्लोकजिगीषया । अनाशके जले वाग्नौ ये च संति नरोत्तमाः । सर्वपापविनिर्मुक्ता यांति विष्णोः पुरीं सदा
dehatyāgaḥ prakartavyo viṣṇorlokajigīṣayā | anāśake jale vāgnau ye ca saṃti narottamāḥ | sarvapāpavinirmuktā yāṃti viṣṇoḥ purīṃ sadā
വിഷ്ണുലോകം ജയിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ ദേഹത്യാഗം ചെയ്യണം. നിരാഹാരത്തിലൂടെയോ, വെള്ളത്തിലോ, തീയിലോ ദേഹത്യാഗം ചെയ്യുന്ന ഉത്തമരായ മനുഷ്യർ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരായി വിഷ്ണുവിന്റെ പുരിയിലേക്ക് പോകുന്നു.
Vyāsa
Tirtha: Dvārāvatī (Viṣṇu-purī-gamana)
Type: kshetra
Scene: A sacred precinct at Dvārakā shows two symbolic pathways: a calm, inexhaustible water body and a consecrated fire; liberated souls, purified, proceed toward a radiant Viṣṇu-purī in the distance.
FAQs
In the Purāṇic vision, a sanctified place and a Viṣṇu-centered intention are said to transform even the final moment into a gateway to liberation.
The Dvārāvatī sacred region described in Adhyāya 26, associated with access to Viṣṇu’s abode.
Dehatyāga is discussed as a place-linked religious act; the verse references water (jala) and fire (agni) contexts without detailing procedure.