Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 21
देवा ऊचुः । न दैत्यस्य भयं जातं यज्ञ कर्मोत्सुका वयम् । त्वद्दर्शनपराः सर्वे पश्यामो वै दिशो दश
devā ūcuḥ | na daityasya bhayaṃ jātaṃ yajña karmotsukā vayam | tvaddarśanaparāḥ sarve paśyāmo vai diśo daśa
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു—ദൈത്യനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം ഞങ്ങൾക്ക് ഇല്ല; യജ്ഞകർമ്മങ്ങൾ നടത്താൻ ഞങ്ങൾ ഉത്സുകരാണ്. എല്ലാവരും നിങ്ങളുടെ ദർശനത്തിൽ ലീനരായി, നിങ്ങളുടെ മംഗളപ്രാകട്യം തേടി പത്തു ദിക്കുകളിലേക്കും നോക്കുന്നു।
Devāḥ (the gods)
Listener: Īśvara/Viṣṇu (addressed as the one to be beheld)
Scene: A circle of devas at a yajña-vedi, hands folded, scanning the ten directions for the Lord’s auspicious appearance; sacred fire blazing, banners and ladles, anxious yet resolute faces.
FAQs
When sacred duty (yajña-karma) is upheld with devotion and the longing for divine darśana, fear of hostile forces diminishes and faith becomes steadfast.
This verse itself does not name a tīrtha; it sits within the Dharmāraṇya Khaṇḍa context, where the forest-sacred geography (Dharmāraṇya) is the broader setting.
No specific dāna/snānā/japa is prescribed here; the emphasis is on continuing yajña (sacrificial rites) with eagerness and devotion.