Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 58
सामवत्युवाच । गतस्ते संशयः कश्चित्तर्ह्यागच्छ भजस्व माम् । पश्येदं विपिनं कांत परस्त्रीसुरतोचितम्
sāmavatyuvāca | gataste saṃśayaḥ kaścittarhyāgaccha bhajasva mām | paśyedaṃ vipinaṃ kāṃta parastrīsuratocitam
സാമവതി പറഞ്ഞു—നിന്റെ സംശയം ഏതെങ്കിലും ഇപ്പോൾ നീങ്ങിയെങ്കിൽ, വരിക; എന്നെ ഭജിക്ക, എന്നോടു രമിക്ക. പ്രിയനേ, ഈ വനത്തെ നോക്കുക; ഇത് പരസ്ത്രീ-സുരതത്തിന് യോജ്യം।
Sāmavatī
Scene: Sāmavatī gestures toward a secluded grove—flowering creepers, soft light, a hidden bower—her expression confident; Sumedhā stands firm yet tested.
FAQs
The verse depicts temptation and adharma (parastrī-sambandha) as a test that dharmic discernment must reject.
No tīrtha is glorified; “vipina” (forest) is a narrative setting, not a praised pilgrimage site.
None; it is a moral-ethical provocation within the story.