Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 96
एषा प्रवृत्तिश्चांडाल्यास्तवेह परिकीर्त्तिता । तथा संदर्शिता शंभोः कृपणेषु कृपालुता । कर्मणः परिपाकोत्थां गतिं पश्य महामते । अधमापि परं स्थानमारोहति निरामयम्
eṣā pravṛttiścāṃḍālyāstaveha parikīrttitā | tathā saṃdarśitā śaṃbhoḥ kṛpaṇeṣu kṛpālutā | karmaṇaḥ paripākotthāṃ gatiṃ paśya mahāmate | adhamāpi paraṃ sthānamārohati nirāmayam
ഇവിടെ നിനക്കായി ചാണ്ഡാലസ്ത്രീയുടെ ഈ സമ്പൂർണ്ണ വൃത്താന്തം വർണ്ണിക്കപ്പെട്ടു; ഇതിൽ ദീനരോടുള്ള ശംഭുവിന്റെ കൃപാളുത്വം വ്യക്തമായി തെളിയുന്നു। ഹേ മഹാമതേ, കർമപരിപാകത്തിൽ നിന്നുയരുന്ന ഗതി കാണുക—അധമനും പരമമായ, നിരാമയ പദത്തിലേക്ക് ഉയരാം।
Narrator (contextual Purāṇic narrator; specific speaker not explicit in the snippet)
Scene: A sage-like narrator concludes the tale, gesturing toward Śiva’s compassion and the law of karma; the rescued woman is envisioned ascending toward a serene, luminous realm free of sorrow.
FAQs
Śiva’s mercy and the ripening of karma can elevate anyone; spiritual attainment is not barred by birth or social label.
The verse functions as a doctrinal conclusion rather than a site-glorification; it emphasizes Śiva’s grace connected to liṅga-worship and Śivarātri context.
No direct injunction is stated here; it summarizes the fruit of Śiva-related devotion (notably bilva-offering and Śivarātri night).