Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 110
बुधो न कुरुते पापं यदि कुर्यात्स आत्महा । देहोऽयं मानुषो जंतोर्बहुकर्मैकभाजनम्
budho na kurute pāpaṃ yadi kuryātsa ātmahā | deho'yaṃ mānuṣo jaṃtorbahukarmaikabhājanam
ജ്ഞാനി പാപം ചെയ്യുകയില്ല; ചെയ്താൽ അവൻ സ്വന്തം ആത്മാവിന്റെ ഘാതകനാകും. ഈ മനുഷ്യദേഹം ജീവിക്ക് അനേകം കര്മങ്ങളും പുണ്യസാധനങ്ങളും നേടാനുള്ള ഏകപാത്രമാണ്.
Unspecified (didactic narration within Brahmottara Khaṇḍa)
Scene: A contemplative sage instructs a listener: the human body depicted as a fragile yet luminous vessel; shadowy forms of pāpa recede as the mind turns to dharma.
FAQs
Human life is a rare instrument for dharma; harming it through pāpa is portrayed as harming one’s own spiritual welfare.
No specific sacred site is named; the verse is universal instruction.
No single rite is prescribed; it urges wise restraint and dharmic use of the human body for good action.