तस्य काश्मीरराजस्य गृहं प्राप्तो यदृच्छया । पराशरो मुनिवरः साक्षादिव पितामहः
tasya kāśmīrarājasya gṛhaṃ prāpto yadṛcchayā | parāśaro munivaraḥ sākṣādiva pitāmahaḥ
ആ കാശ്മീരരാജാവിന്റെ ഗൃഹത്തിലേക്ക് യദൃച്ഛയായി മുനിവരൻ പരാശരൻ എത്തി—സാക്ഷാൽ പിതാമഹൻ ബ്രഹ്മാവു പ്രത്യക്ഷനായതുപോലെ.
Narrator (contextual; prior speaker not explicit in this verse)
Tirtha: Kāśmīra
Type: kshetra
Scene: A radiant elderly sage (Parāśara) arrives unannounced at a Kashmiri king’s palace gate; attendants pause; the king rises in reverence; the sage’s aura is likened to Brahmā (Pitāmaha).
The arrival of a realized sage is a form of grace, bringing dharmic clarification to rulers and households.
Kāśmīra is mentioned as a realm; no particular tīrtha is praised in this verse.
None explicitly; it sets the narrative stage for instruction through a sage’s visit.