Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 63
ईश्वर उवाच । राजंस्ते परितुष्टोऽस्मि भक्त्या पुण्यस्तवेन च । अनन्यचेता यो नित्यं सदा मां पर्यपूजयः
īśvara uvāca | rājaṃste parituṣṭo'smi bhaktyā puṇyastavena ca | ananyacetā yo nityaṃ sadā māṃ paryapūjayaḥ
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ രാജാവേ, നിന്റെ ഭക്തിയാലും ഈ പുണ്യസ്തവത്താലും ഞാൻ പൂർണ്ണമായി പ്രസന്നനാണ്. നീ അനന്യചിത്തത്തോടെ നിത്യം, സദാ എന്നെയേ പൂജിച്ചു.
Śiva (Īśvara/Maheśvara)
Listener: Rājā (the king)
Scene: Śiva speaks to the king with a gentle, affirming gesture; Pārvatī listens approvingly; the king’s posture relaxes into gratitude as divine acceptance is declared.
FAQs
Ananya-bhakti—steady, undivided devotion and worship—pleases Śiva, especially when expressed through a puṇya-stava.
No tīrtha is specified in this verse; it highlights devotional qualification rather than place.
Continuous worship (nitya/sadā paryapūjā) and recitation of a meritorious hymn (puṇya-stava) are implied.