राज्ञ्युवाच । नाहं तवोपदेशं वै कुर्यां मम गुरुर्भवान् । उपातिष्ठ गुरुं राजन्गर्गं मंत्र विदांवरम्
rājñyuvāca | nāhaṃ tavopadeśaṃ vai kuryāṃ mama gururbhavān | upātiṣṭha guruṃ rājangargaṃ maṃtra vidāṃvaram
റാണി പറഞ്ഞു—ഞാൻ നിനക്ക് ഉപദേശം നൽകുകയില്ല; നീ എന്റെ ഭർത്താവാണ്, എനിക്ക് ഗുരുസമൻ. ഹേ രാജാവേ, മന്ത്രവിദ്യയിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഗുരു ഗർഗനെ സമീപിക്കൂ.
Queen
Listener: The King
Scene: The queen respectfully refuses to teach and gestures toward the sage Garga; the scene shifts to a hermitage where Garga sits with manuscripts and rudrākṣa, embodying mantra-knowledge.
Mantra should be received through proper adhikāra and guru-lineage; dharmic propriety governs who teaches whom.
No tīrtha is mentioned; the focus is on guru-seeking and correct transmission of mantra.
Seeking a qualified guru (Garga) for mantra-upadeśa is explicitly prescribed.