Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 40
प्रीणनं लालनं पोषं रंजनं मार्दवं दयाम् । कृत्वा वधूमुपगमेद्युवतीं प्रेमवान्पतिः । युवतौ कुसुमे चैव विधेयं सुखमिच्छता
prīṇanaṃ lālanaṃ poṣaṃ raṃjanaṃ mārdavaṃ dayām | kṛtvā vadhūmupagamedyuvatīṃ premavānpatiḥ | yuvatau kusume caiva vidheyaṃ sukhamicchatā
പ്രേമമുള്ള ഭർത്താവ് ആദ്യം അവളെ സന്തോഷിപ്പിച്ച്, സ്നേഹത്തോടെ ലാളിച്ച്, പോഷിച്ച്, ആനന്ദിപ്പിച്ച്, മൃദുത്വവും കരുണയും കാണിച്ച്; പിന്നെ തന്റെ യുവതി വധുവിനെ സമീപിക്കണം. സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ യുവതിയോടു പുഷ്പത്തെപ്പോലെ സാവധാനം പെരുമാറണം.
Rājñī (the Queen, concluding instruction by context)
Listener: king (and by extension householders)
Scene: A husband offers ornaments/garlands, gently attending to his bride; the flower metaphor appears visually—he holds a lotus or jasmine, mirroring the delicacy with which he approaches her.
FAQs
Happiness in married life arises from tenderness, care, and compassion—never from coercion.
No tīrtha is glorified; the verse teaches gṛhastha-dharma (householder ethics).
No formal rite is prescribed; it prescribes dharmic conduct (gentleness, care) as an ethical discipline.