Adhyaya 81

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज वरुणेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महादेवो वरुणो नृपसत्तम

ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം, ഹേ മഹാരാജാ! നീ ഉത്തമമായ വരുണേശ്വരത്തിലേക്ക് പോകുക; ഹേ നൃപശ്രേഷ്ഠാ, അവിടെ മഹാദേവൻ വരുണൻ സിദ്ധി പ്രാപിച്ചു.

Verse 2

पिण्याकशाकपर्णैश्च कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः । आराध्य गिरिजानाथं ततः सिद्धिं परां गतः

പിണ്യാകം, ശാകം, പത്രങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ടും, കൃച്ഛ്ര-ചാന്ദ്രായണാദി വ്രതതപസ്സുകളാലും ഗിരിജാനാഥനെ ആരാധിച്ച്, പിന്നെ അവൻ പരമസിദ്ധി പ്രാപിച്ചു.

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । पूजयेच्छङ्करं भक्त्या स याति परमां गतिम्

ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് പിതൃന്മാരെയും ദേവതകളെയും തർപ്പണത്തോടെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി ഭക്തിയോടെ ശങ്കരനെ പൂജിക്കുന്നവൻ പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 4

कुण्डिकां वर्धनीं वापि महद्वा जलभाजनम् । अन्नेन सहितं पार्थ तस्य पुण्यफलं शृणु

ചെറിയ കുണ്ടികയായാലും, വലിയ പാത്രമായാലും, മഹത്തായ ജലഭാണ്ഡമായാലും—അന്നത്തോടുകൂടെ ദാനം ചെയ്താൽ, ഹേ പാർഥാ, ആ ദാനത്തിന്റെ പുണ്യഫലം കേൾക്കുക।

Verse 5

यत्फलं लभते मर्त्यः सत्रे द्वादशवार्षिके । तत्फलं समवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

പന്ത്രണ്ടുവർഷ സത്രയാഗത്തിൽ മനുഷ്യൻ നേടുന്ന ഫലം ഏതോ, അതേ ഫലം ഈ ദാനത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയം വേണ്ട।

Verse 6

सर्वेषामेव दानानामन्नदानं परं स्मृतम् । सद्यः प्रीतिकरं तोयमन्नं च नृपसत्तम

എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും അന്നദാനം പരമമെന്ന് സ്മൃതികൾ പറയുന്നു. ജലവും അന്നവും ഉടൻതന്നെ തൃപ്തിയും പ്രീതിയും നൽകുന്നു, ഹേ നൃപശ്രേഷ്ഠാ।

Verse 7

तत्रतीर्थे मृतानां तु नराणां भावितात्मनाम् । वरुणस्य पुरे वासो यावदाभूतसंप्लवम्

ആ തീർത്ഥത്തിൽ നിയന്ത്രിതാത്മാക്കളായ പുരുഷന്മാർ മരിച്ചാൽ, പ്രളയം വരെയും അവർക്ക് വരുണന്റെ പുരിയിൽ വാസം ലഭിക്കുന്നു।

Verse 8

पश्चात्पूर्णे ततः काले मर्त्यलोके प्रजायते । अन्नदानप्रदो नित्यं जीवेद्वर्षशतं नरः

നിശ്ചിതകാലം പൂർണ്ണമായ ശേഷം അവൻ വീണ്ടും മർത്ത്യലോകത്തിൽ ജനിക്കുന്നു. അന്നദാനത്തിൽ നിത്യം നിരതനായ ആ പുരുഷൻ നൂറുവർഷം ജീവിക്കുന്നു.

Verse 81

। अध्याय

അധ്യായം (അധ്യായ സൂചകം).