Adhyaya 64

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । नराणां पापनाशाय अगस्त्येश्वरमुत्तमम्

ശ്രീമാർക്കണ്ഡേയൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ രാജേന്ദ്രാ! തുടർന്ന് ആ പരമശോഭന തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകണം—മനുഷ്യരുടെ പാപനാശത്തിനായി ഉത്തമനായ അഗസ്ത്യേശ്വരനെ പ്രാപിക്കണം.

Verse 2

तत्र स्नात्वा नरो राजन्मुच्यते ब्रह्महत्यया । कार्त्तिकस्य तु मासस्य कृष्णपक्षे चतुर्दशी

ഹേ രാജൻ! അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്നുപോലും മോചിതനാകും; പ്രത്യേകിച്ച് കാർത്തികമാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷ ചതുര്ദശിയിൽ.

Verse 3

घृतेन स्नापयेद्देवं समाधिस्थो जितेन्द्रियः । एकविंशतिकुलोपेतो च्यवेदैश्वरात्पदात्

സമാധിയിൽ നിലകൊണ്ട് ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവൻ ദേവനെ നെയ്യാൽ അഭിഷേകസ്നാനം ചെയ്യിക്കണം. അതുവഴി ഇരുപത്തൊന്ന് കുലങ്ങളുടെ ഉന്നതിക്ക് പുണ്യം നേടി, അവൻ ഐശ്വര്യപദത്തിൽ നിന്ന് പതിക്കുകയില്ല.

Verse 4

धनं चोपानहौ छत्रं दद्याच्च घृतकम्बलम् । भोजनं चैव सर्वेषां सर्वं कोटिगुणं भवेत्

ധനം, പാദരക്ഷ, കുട, നെയ്യിൽ നനച്ച കമ്പളം എന്നിവ ദാനം ചെയ്യുകയും എല്ലാവർക്കും ഭോജനം നൽകുകയും വേണം; ഇതെല്ലാം പുണ്യഫലത്തിൽ കോടിഗുണമാകും.

Verse 64

। अध्याय

॥ ഇതി അധ്യായ-സമാപ്തി-സൂചകം ॥