Adhyaya 63

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र कुमारेश्वरमुत्तमम् । प्रसिद्धं सर्वतीर्थानामगस्त्येश्वरसन्निधौ

ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം, ഹേ രാജേന്ദ്രാ, സർവ്വ തീർത്ഥങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധമായ ഉത്തമ കുമാരേശ്വരനിലേക്കു പോകുക; അവൻ അഗസ്ത്യേശ്വര സന്നിധിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു।

Verse 2

षण्मुखेन पुरा तात सर्वपातकनाशनम् । आराध्य परया भक्त्या सिद्धिः प्राप्ता नराधिप

ഹേ താത, പൂർവ്വകാലത്ത് സർവ്വ പാതകങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന ഷൺമുഖനെ പരമഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചതാൽ, ഹേ നരാധിപാ, സിദ്ധി ലഭിച്ചു।

Verse 3

देवसैन्याधिपो जातः सर्वशत्रुनिबर्हणः । उग्रतेजा महात्मासौ संजातस्तीर्थसेवनात्

തീർത്ഥസേവനത്താൽ ആ ഉഗ്രതേജസ്സുള്ള മഹാത്മാവ് ദേവസൈന്യാധിപനായി, സർവ്വ ശത്രുക്കളെയും നിബർഹിക്കുന്നവനായി ജനിച്ചു।

Verse 4

तदाप्रभृति तत्तीर्थं संजातंनर्मदातटे । तत्र तीर्थे तु यो गत्वा एकचित्तो जितेन्द्रियः

അന്നുമുതൽ ആ തീർത്ഥം നർമദാതീരത്ത് സംജാതമായി. ആ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് ചെന്നു ഏകചിത്തനായി ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവൻ…

Verse 5

कार्त्तिकस्य चतुर्दश्यामष्टम्यां च विशेषतः । स्नापयेद्गिरिजानाथं दधिदुग्धेन सर्पिषा

കാർത്തിക മാസത്തിലെ ചതുര്ദശിയും പ്രത്യേകിച്ച് അഷ്ടമിയും ദധി, പാൽ, നെയ്യ് എന്നിവകൊണ്ട് ഗിരിജാനാഥൻ (ശിവൻ)നെ അഭിഷേകസ്നാനം ചെയ്യണം.

Verse 6

गीतं तत्र प्रकर्तव्यं पिण्डदानं यथाविधि । ब्राह्मणैः श्रोत्रियैः पार्थ षट्कर्मनिरतैः शुभैः

അവിടെ ഭജന-കീർത്തനം നടത്തണം; വിധിപ്രകാരം പിണ്ഡദാനം നൽകണം—ശുഭരും ശ്രോത്രിയരുമായ ഷട്കർമനിരത ബ്രാഹ്മണന്മാർ മുഖേന, ഹേ പാണ്ഡുനന്ദനാ.

Verse 7

यत्किंचिद्दीयते तत्र अक्षयं पाण्डुनन्दन । सर्वतीर्थमयं तीर्थ निर्मितं शिखिना नृप

അവിടെ എന്ത് ദാനം ചെയ്താലും അത് അക്ഷയമാകുന്നു, ഹേ പാണ്ഡുനന്ദനാ. ആ തീർത്ഥം സർവ്വതീർത്ഥമയം—ശിഖി (കുമാരൻ/സ്കന്ദൻ) സ്ഥാപിച്ചതാണ്, ഹേ രാജാവേ.

Verse 8

एतत्ते सर्वमाख्यातं कुमारेश्वरजं फलम् । कुमारदर्शनात्पुण्यं प्राप्यते पाण्डुनन्दन

ഇതെല്ലാം നിനക്കു അറിയിച്ചു—കുമാരേശ്വരത്തിൽ നിന്നുള്ള ഫലം. കുമാരന്റെ ദർശനമാത്രം കൊണ്ടുതന്നെ പുണ്യം ലഭിക്കുന്നു, ഹേ പാണ്ഡുനന്ദനാ.

Verse 9

मृतः स्वर्गमवाप्नोति सत्यमीश्वरभाषितम्

ആരായാലും (അവിടെ) മരിച്ചാൽ അവൻ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കും—ഇത് സത്യം, ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്ത വാക്ക്.

Verse 63

। अध्याय

॥ അധ്യായം ॥