Adhyaya 30

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदोत्तरकूले तु दारुतीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धो महाभाग तपस्तप्त्वा द्विजोत्तमः

ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു— നർമദയുടെ ഉത്തരതീരത്ത് ‘ദാരുതീർത്ഥം’ എന്ന അനുത്തമ തീർത്ഥമുണ്ട്; അവിടെ മഹാഭാഗ്യവാനായ ഒരു ദ്വിജോത്തമൻ തപസ്സു ചെയ്ത് സിദ്ധനായി।

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कोऽसौ द्विजवरश्रेष्ठः सिद्धस्तत्र महामुने । दारुकेति सुतः कस्य एतन्मे वक्तुमर्हसि

യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു— ഹേ മഹാമുനേ, അവിടെ സിദ്ധി പ്രാപിച്ച ആ ദ്വിജവരശ്രേഷ്ഠൻ ആരാണ്? ‘ദാരുകൻ’ ആരുടെ പുത്രൻ? ദയവായി എനിക്ക് പറയുക।

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भार्गवे विपुले वंशे धीमतो देवशार्मणः । दारुर्नाम महाभागो वेदवेदाङ्गपारगः

ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു— വിശാലമായ ഭാർഗവ വംശത്തിൽ ദേവശർമൻ എന്ന ധീമാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ മഹാഭാഗ്യവാൻ പുത്രൻ ദാരു വേദവും വേദാംഗങ്ങളും പാരംഗതനായിരുന്നു।

Verse 4

ब्रह्मचारी गृहस्थश्च वानप्रस्थो विधिक्रमात् । यतिधर्मविधानेन चचार विपुलतपः

അവൻ വിധിക്രമപ്രകാരം ആദ്യം ബ്രഹ്മചാരിയായി, പിന്നെ ഗൃഹസ്ഥനായി, തുടർന്ന് വാനപ്രസ്ഥനായി ജീവിച്ചു; യതി-ധർമ്മവിധാനമനുസരിച്ച് മഹത്തായ തപസ്സും അനുഷ്ഠിച്ചു.

Verse 5

ध्यायन्वै स महादेवं निराहारो युधिष्ठिर । उवास तीर्थे तस्मिन् वै यावत्प्राणपरिक्षयम्

ഹേ യുധിഷ്ഠിരാ! മഹാദേവനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട്, നിരാഹാരനായി, അവൻ ആ തീർത്ഥത്തിൽ പ്രാണക്ഷയം വരെയും വസിച്ചു.

Verse 6

तस्य नाम्ना तु तत्तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । तत्र स्नात्वा विधानेन अर्चयेत्पितृदेवताः

അവന്റെ നാമം കൊണ്ടുതന്നെ ആ തീർത്ഥം ത്രിലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധമായി. അവിടെ വിധിപൂർവ്വം സ്നാനം ചെയ്ത് പിതൃകളെയും ദേവതകളെയും അർച്ചിക്കണം.

Verse 7

सत्यवादी जितक्रोधः सर्वभूतहिते रतः । सर्वान्कामानवाप्नोति राजन्नत्रैव सवर्था

സത്യവാദിയും ക്രോധജയിയും സർവ്വഭൂതഹിതത്തിൽ രതനുമായവൻ—ഹേ രാജാവേ—ഈ തീർത്ഥത്തിന്റെ പ്രഭാവാൽ ഇവിടെ തന്നേ എല്ലാതരത്തിലും എല്ലാ അഭിലാഷങ്ങളും പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 8

यः कुर्यादुपवासं च सत्यशौचपरायणः । सौत्रामणिफलं चास्य सम्भवत्यविचारितम्

സത്യവും ശൗചവും അനുഷ്ഠാനമായി ഉപവാസം ചെയ്യുന്നവന് സൗത്രാമണി യാഗഫലം സംശയമില്ലാതെ, നിർബന്ധമായി ലഭിക്കുന്നു.

Verse 9

ऋग्वेदजापी ऋग्वेदी साम वा सामपारगः । यजुर्वेदी यजुर्जप्त्वा लभते फलमुत्तमम्

ഋഗ്വേദജപകനായാലും ഋഗ്വേദജ്ഞനായാലും, സാമവേദിയായാലും സാമഗാനത്തിൽ പാരംഗതനായാലും, അല്ലെങ്കിൽ യജുർവേദിയായാലും—സ്വസ്വവേദം ജപിച്ചാൽ ഇവിടെ പരമോത്തമ ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 10

प्राणांस्त्यजति यो मर्त्यस्तस्मिंस्तीर्थे विधानतः । अनिवर्तिका गतिस्तस्य इत्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

ആ തീർത്ഥത്തിൽ വിധിപൂർവം പ്രാണത്യാഗം ചെയ്യുന്ന മർത്ത്യന് തിരിച്ചു വരാത്ത ഗതി ലഭിക്കുന്നു—ഇങ്ങനെ ശങ്കരൻ (ശിവൻ) അരുളിച്ചെയ്തു।

Verse 30

। अध्याय

അധ്യായം. (അധ്യായ സമാപ്തി.)