Adhyaya 216
മാർകണ്ഡേയൻ രാജാവിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് അഷാഢീ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് സമീപിക്കുവാൻ ഉപദേശിക്കുന്നു; അവിടെ മഹേശ്വരൻ “കാമിക” (ഇഷ്ടസിദ്ധി നൽകുന്ന) രൂപത്തിൽ സന്നിഹിതനാണെന്ന് പറയുന്നു. തുടർന്ന് ഈ തീർത്ഥം “ചാതുര്യുഗ”മാണെന്നും—നാലു യുഗങ്ങളിലും ഫലപ്രദമാണെന്നും—പുണ്യസ്ഥാനങ്ങളിൽ അതുല്യമാണെന്നും മഹിമപ്പെടുത്തി വിവരിക്കുന്നു. ഫലശ്രുതിയായി, ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ രുദ്രന്റെ പരിചാരകനാകുന്നു; ശിവസാന്നിധ്യവും സേവാഭാഗ്യവും ലഭിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. കൂടാതെ, ഈ തീർത്ഥത്തിൽ ദേഹത്യാഗം ചെയ്യുന്നവന്റെ ഗതി തിരികെയില്ലാത്തതാകുന്നു; സംശയമില്ലാതെ അവൻ രുദ്രലോകം പ്രാപിക്കുന്നു. തീർത്ഥയാത്ര, സ്നാനകർമ്മം, മോക്ഷനിശ്ചയം എന്നിവയെ ധർമ്മനിഷ്ഠ ഭക്തർക്കുള്ള സംക്ഷിപ്ത ദൈവിക മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശമായി ഈ അധ്യായം ഏകീകരിക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । अषाढीतीर्थमागच्छेत्ततो भूपालनन्दन । कामिकं रूपमास्थाय स्थितो यत्र महेश्वरः
ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അതിനു ശേഷം, ഹേ രാജകുമാരാ, അഷാഢീ തീർത്ഥത്തിലേക്കു പോകണം; അവിടെ മഹേശ്വരൻ ‘കാമിക’ രൂപം ധരിച്ചു വസിക്കുന്നു।
Verse 2
चातुर्युगमिदं तीर्थं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन् रुद्रस्यानुचरो भवेत्
ഈ തീർത്ഥം ‘ചതുര്യുഗ’ തീർത്ഥമെന്നു പ്രസിദ്ധം; എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും അനുത്തമം. ഹേ രാജാവേ, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ രുദ്രന്റെ അനുചരനാകും।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्कुरुते प्राणमोक्षणम् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
ആ തീർത്ഥത്തിൽ ആരെങ്കിലും പ്രാണമോക്ഷണം ചെയ്താൽ, അവന്റെ ഗതി അനിവർത്തനീയമാകും; രുദ്രലോകത്തിൽ നിന്ന് പതനം ഇല്ല—സംശയമില്ല।