Adhyaya 196

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धराधीश हंसतीर्थमनुत्तमम् । यत्र हंसस्तपस्तप्त्वा ब्रह्मवाहनतां गतः

ശ്രീമാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം, ഹേ ധരാധീശാ, അനുത്തമമായ ഹംസതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകണം; അവിടെ ഹംസം തപസ്സു ചെയ്ത് ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാഹനം എന്ന പദവി നേടി।

Verse 2

हंसतीर्थे नरः स्नात्वा दानं दत्त्वा च काञ्चनम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोकं स गच्छति

ഹംസതീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് സ്വർണ്ണദാനം കൂടി നൽകിയാൽ, മനുഷ്യൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തനായി ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു।

Verse 3

हंसयुक्तेन यानेन तरुणादित्यवर्चसा । सर्वकामसमृद्धेन सेव्यमानोऽप्सरोगणैः

അവൻ ഹംസയുക്തമായ വിമാനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; അത് ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ ദീപ്തിമാൻ, സർവ്വകാമസമൃദ്ധം, അപ്സരാഗണങ്ങൾ സേവിക്കുന്നതുമാണ്।

Verse 4

तत्र भुक्त्वा यथाकामं सर्वान् भोगान् यथेप्सितान् । जातिस्मरो हि जायेत पुनर्मानुष्यमागतः

അവിടെ ഇഷ്ടാനുസാരവും അഭിലഷിതവുമായ എല്ലാ ഭോഗങ്ങളും അനുഭവിച്ച ശേഷം, വീണ്ടും മനുഷ്യജന്മത്തിലേക്ക് വന്നാൽ അവൻ നിശ്ചയമായും പൂർവജന്മസ്മൃതിയുള്ളവനായി ജനിക്കുന്നു।

Verse 5

संन्यासेन त्यजेद्देहं मोक्षमाप्नोति भारत

ഹേ ഭാരതാ! അവൻ സന്ന്യാസത്തിലൂടെ ദേഹം ത്യജിച്ചാൽ, മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 6

एतत्ते कथितं पार्थ हंसतीर्थस्य यत्फलम् । सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदुःखविनाशनम्

ഹേ പാർഥാ! ഹംസതീർത്ഥത്തിന്റെ ഫലം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു; അത് മഹാപുണ്യം—സർവ്വപാപഹരം, സർവ്വദുഃഖവിനാശനം।

Verse 196

अध्याय

അധ്യായം (അധ്യായ ശീർഷകം).