Adhyaya 187

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । जालेश्वरं ततो गच्छेल्लिङ्गमाद्यं स्वयम्भुवः । कालाग्निरुद्रं विख्यातं भृगुकच्छे व्यवस्थितम्

ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം ജാലേശ്വരത്തിലേക്കു പോകണം; അത് സ്വയംഭൂവായ ആദിലിംഗം, ഭൃഗുകച്ചയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ‘കാലാഗ്നിരുദ്ര’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധം।

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं सर्वोपद्रवनाशनम् । क्षेत्रपापविनाशाय कृपया च समुत्थितम्

ഇത് സർവ്വപാപങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുകയും സർവ്വ ഉപദ്രവങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ക്ഷേത്രബന്ധ പാപനാശത്തിനായി കരുണയാൽ ഇത് ഉദ്ഭവിച്ചതാണ്।

Verse 3

पुरा कल्पेऽसुरगणैराक्रान्ते भुवनत्रये । वेदोक्तकर्मनाशे च धर्मे च विलयं गते

പൂർവ്വ ഒരു കല്പത്തിൽ, അസുരഗണങ്ങൾ ത്രിഭുവനത്തെ ആക്രാന്തമാക്കിയപ്പോൾ, വേദോക്ത കർമ്മങ്ങൾ നശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; ധർമ്മവും ക്ഷയിച്ച് ലയത്തിലേക്കു പോയപ്പോൾ—

Verse 4

देवर्षिमुनिसिद्धेषु विश्वासपरमेषु च । कालाग्निरुद्रादुत्पन्नो धूमः कालोद्भवोद्भवः

ദേവർഷി, മുനി, സിദ്ധർ—പരമ വിശ്വാസത്തിൽ സ്ഥാപിതരായവരിലേക്കും—കാലാഗ്നിരുദ്രനിൽ നിന്ന് ധൂമം ഉദ്ഭവിച്ചു; അത് കാലത്തിൽ നിന്നുതന്നെ ജനിച്ച ഭയാനക അവതാരമായിരുന്നു।

Verse 5

धूमात्समुत्थितं लिङ्गं भित्त्वा पातालसप्तकम् । अवटं दक्षिणे कृत्वा लिङ्गं तत्रैव तिष्ठति

ആ ധൂമത്തിൽ നിന്ന് ലിംഗം ഉദ്ഭവിച്ചു; അത് സപ്ത പാതാളങ്ങളെ ഭേദിച്ച്, തെക്കോട്ട് ഒരു അവടം (ഗർത്തം) ഉണ്ടാക്കി, ആ ലിംഗം അവിടെയേ ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു।

Verse 6

तत्र तीर्थे नृपश्रेष्ठ कुण्डं ज्वालासमुद्भवम् । यत्र सा पतिता ज्वाला शिवस्य दहतः पुरम्

ഹേ നൃപശ്രേഷ്ഠാ! ആ തീർത്ഥത്തിൽ ജ്വാലയിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിച്ച ഒരു കുണ്ഡമുണ്ട്; ശിവൻ പുരം ദഹിപ്പിക്കുമ്പോൾ വീണ ആ പ്രചണ്ഡ ജ്വാല അവിടെയാണു പതിച്ചത്.

Verse 7

तत्रावटं समुद्भूतं धूमावर्तस्ततोऽभवत् । तस्मिन्कुण्डे तु यः स्नानं कृत्वा वै नर्मदाजले

അവിടെ ഒരു ഗർത്തം ഉദ്ഭവിച്ചു; അതിൽ നിന്നു ‘ധൂമാവർത്തം’ പിറന്നു. നർമദാജലമുള്ള ആ കുണ്ഡത്തിൽ ആരെങ്കിലും സ്നാനം ചെയ്താൽ—

Verse 8

कुर्याच्छ्राद्धं पितृभ्यो वै पूजयेच्च त्रिलोचनम् । कालाग्निरुद्रनामानि स गच्छेत्परमां गतिम्

—പിതൃകൾക്കായി ശ്രാദ്ധം നടത്തി, ത്രിലോചനനായ ഭഗവാനെ പൂജിച്ച്, ‘കാലാഗ്നിരുദ്ര’ നാമങ്ങൾ ജപിച്ചാൽ—അവൻ പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കും.

Verse 9

यत्किंचित्कामिकं कर्म ह्याभिचारिकमेव वा । रिपुसंक्षयकृद्वापि सांतानिकमथापि वा । अत्र तीर्थे कृतं सर्वमचिरात्सिध्यते नृप

ഹേ നൃപാ! കാമ്യകർമ്മമായാലും, ആഭിചാരികകർമ്മമായാലും, ശത്രുസംക്ഷയത്തിനായാലും, സന്താനപ്രാപ്തിക്കായാലും—ഈ തീർത്ഥത്തിൽ ചെയ്തതെല്ലാം शीഘ്രം സിദ്ധിയിലേക്കെത്തും.

Verse 187

अध्याय

അധ്യായം (അധ്യായ-ചിഹ്നം).