Adhyaya 179

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र गौतमेश्वरमुत्तमम् । सर्वपापहरं तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജേന്ദ്രാ! തുടർന്ന് ഉത്തമമായ ഗൗതമേശ്വരത്തിലേക്ക് പോകണം; അത് ത്രിലോകപ്രസിദ്ധമായ, സർവ്വപാപഹരമായ തീർത്ഥമാണ്।

Verse 2

गौतमेन तपस्तप्तं तत्र तीर्थे युधिष्ठिर । दिव्यं वर्षसहस्रं तु ततस्तुष्टो महेश्वरः

ഹേ യുധിഷ്ഠിരാ! ആ തീർത്ഥത്തിൽ ഗൗതമൻ സഹസ്ര ദിവ്യവർഷങ്ങൾ തപസ്സു ചെയ്തു; തുടർന്ന് മഹേശ്വരൻ പ്രസന്നനായി।

Verse 3

प्रणम्य शिरसा तत्र स्थापितः परमेश्वरः । स्थापितो गौतमेनेशो गौतमेश्वर उच्यते

അവിടെ ഗൗതമൻ ശിരസാ നമസ്കരിച്ചു പരമേശ്വരനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു; ഗൗതമൻ സ്ഥാപിച്ചതിനാൽ ആ ഈശ്വരൻ ‘ഗൗതമേശ്വരൻ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 4

तत्र देवैश्च गन्धर्वैरृषिभिः पितृदैवतैः । सम्प्राप्ता ह्युत्तमा सिद्धिराराध्य परमेश्वरम्

അവിടെ ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, ഋഷിമാർ, പിതൃദേവതകൾ എന്നിവർ പരമേശ്വരനെ ആരാധിച്ച് ഉത്തമ സിദ്ധി പ്രാപിച്ചു।

Verse 5

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्पितृदेवताः । पूजयेत्परमीशानं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് പിതൃദേവതകളെ പൂജിക്കുകയും പരമേശാനനായ ശിവനെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ സർവപാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനാകുന്നു.

Verse 6

बहवस्तन्न जानन्ति विष्णुमायाविमोहिताः । तत्र संनिहितं देवं शूलपाणिं महेश्वरम्

വിഷ്ണുവിന്റെ മായയിൽ വിമോഹിതരായ പലരും ഇതറിയുന്നില്ല—അവിടെ തന്നെ സമീപമായി ശൂലപാണിയായ മഹേശ്വരൻ ദേവൻ സന്നിഹിതനായി നിലകൊള്ളുന്നു.

Verse 7

ब्रह्मचारी तु यो भूत्वा तत्र तीर्थे नरेश्वर । स्नात्वार्चयेन्महादेवं सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ഹേ നരേശ്വരാ! ബ്രഹ്മചാരിയായി വർത്തിച്ച് ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് അവിടെ മഹാദേവനെ അർച്ചിക്കുന്നവൻ അശ്വമേധയാഗഫലം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 8

ब्रह्मचारी तु यो भूत्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । पूजयेत्परमीशानं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ബ്രഹ്മചര്യം അനുഷ്ഠിച്ച് പിതൃദേവതകൾക്ക് തർപ്പണം അർപ്പിക്കുകയും പരമേശാനനെ പൂജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ സർവപാപങ്ങളിൽ നിന്നു പൂർണ്ണമായി മോചിതനാകുന്നു.

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यो दानं भक्त्या दद्याद्द्विजातये । तदक्षयफलं सर्वं नात्र कार्या विचारणा

ആ തീർത്ഥത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ദ്വിജാതിക്ക് നൽകുന്ന ഏതു ദാനവും പൂർണ്ണമായ അക്ഷയഫലം നൽകുന്നു; ഇതിൽ സംശയമോ വിചാരണമോ വേണ്ട.

Verse 10

मासे चाश्वयुजे राजन् कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् । स्नात्वा तत्र विधानेन दीपकानां शतं ददेत्

ഹേ രാജാവേ, ആശ്വയുജ മാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷ ചതുര്ദശിയിൽ അവിടെ വിധിപ്രകാരം സ്നാനം ചെയ്ത് നൂറു ദീപങ്ങൾ ദാനം ചെയ്യണം.

Verse 11

पूजयित्वा महादेवं गन्धपुष्पादिभिर्नरः । मुच्यते सर्वपापेभ्यो मृतः शिवपुरं व्रजेत्

ഗന്ധം, പുഷ്പം മുതലായവകൊണ്ട് മഹാദേവനെ പൂജിക്കുന്നവൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനായി, മരണാനന്തരം ശിവപുരം പ്രാപിക്കും.

Verse 12

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां कार्त्तिक्यां तु विशेषतः । उपोष्य प्रयतो भूत्वा घृतेन स्नापयेच्छिवम्

അഷ്ടമിയിലും ചതുര്ദശിയിലും—പ്രത്യേകിച്ച് കാർത്തിക മാസത്തിൽ—ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് നിയന്ത്രിതനും ശുദ്ധനും ആയി ഘൃതംകൊണ്ട് ശിവനെ അഭിഷേകം ചെയ്യണം.

Verse 13

पञ्चगव्येन मधुना दध्ना वा शीतवारिणा । स च सर्वस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः

പഞ്ചഗവ്യം, തേൻ, തൈര്, അല്ലെങ്കിൽ തണുത്ത വെള്ളം എന്നിവകൊണ്ട് (ഭഗവാനെ) അഭിഷേകം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ സർവ്വയജ്ഞഫലവും പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 14

भक्त्या तु पूजयेत्पश्चात्स लभेत्फलमुत्तमम् । बिल्वपत्रैरखण्डैश्च पुष्पैरुन्मत्तकोद्भवैः

പിന്നീട് ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം; അവൻ ഉത്തമഫലം പ്രാപിക്കും—അഖണ്ഡ ബില്വപത്രങ്ങളാലും ധത്തൂര (ഉന്മത്ത) പുഷ്പങ്ങളാലും.

Verse 15

कुशापामार्गसहितैः कदम्बद्रोणजैरपि । मल्लिकाकरवीरैश्च रक्तपीतैः सितासितैः

കുശയും അപാമാർഗവും സഹിതം, കടമ്പയും ദ്രോണമലരുകളാലും; മല്ലിക (മുല്ല)യും കരവീര (അരളി)യും—ചുവപ്പ്, മഞ്ഞ, വെള്ള, കറുപ്പ് വർണ്ണങ്ങളായ പുഷ്പങ്ങളാൽ—ശിവനെ പൂജിക്കണം।

Verse 16

पुष्पैरन्यैर्यथालाभं यो नरः पूजयेच्छिवम् । नैरन्तर्येण षण्मासं योऽर्चयेद्गौतमेश्वरम् । सर्वान्कामानवाप्नोति मृतः शिवपुरं व्रजेत्

ലഭിക്കുന്ന മറ്റു പുഷ്പങ്ങളാലും ആരെങ്കിലും ശിവനെ പൂജിക്കുകയും, ഇടവിടാതെ ആറുമാസം ഗൗതമേശ്വരനെ അർച്ചിക്കുകയും ചെയ്താൽ—അവൻ എല്ലാ അഭിലാഷങ്ങളും നേടും; മരണാനന്തരം ശിവപുരത്തിലേക്ക് പോകും।

Verse 179

अध्याय

അധ്യായം. (അധ്യായ ശീർഷകം)