Adhyaya 165

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले सिद्धेश्वरमिति श्रुतम् । तीर्थं परं महाराज सिद्धैः कृतमिति प्रभो

ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ മഹാരാജാ! നർമദയുടെ തെക്കൻ തീരത്ത് ‘സിദ്ധേശ്വരം’ എന്ന പരമ തീർത്ഥം പ്രസിദ്ധമാണ്; ഹേ പ്രഭോ, അത് സിദ്ധന്മാർ സ്ഥാപിച്ചതെന്നു ശ്രുതിയുണ്ട്।

Verse 2

तत्र तीर्थं महापुण्यं सर्वतीर्थेषु पावनम् । नर्मदाया महाराज दक्षिणं कूलमाश्रितम्

അവിടെ മഹാപുണ്യമയമായ ഒരു തീർത്ഥമുണ്ട്; അത് എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും പാവനകരം, ഹേ മഹാരാജാ; നർമദയുടെ തെക്കൻ തീരത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു।

Verse 3

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । श्राद्धं तत्रैव यो दद्यात्पित्ःनुद्दिश्य भारत

ഹേ ഭാരതാ! ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് മനുഷ്യൻ പിതൃദേവതകൾക്ക് തർപ്പണം അർപ്പിക്കണം. അവിടെ തന്നേ പിതൃകളെ ഉദ്ദേശിച്ച് ആരെങ്കിലും ശ്രാദ്ധം ദാനം ചെയ്താൽ.

Verse 4

तृप्यन्ति पितरस्तस्य द्वादशाब्दान्न संशयः । तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या स्नात्वा पूजयते शिवम्

അവന്റെ പിതൃകൾ പന്ത്രണ്ടു വർഷം തൃപ്തരായിരിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. കൂടാതെ ആ തീർത്ഥത്തിൽ ഭക്തിയോടെ സ്നാനം ചെയ്ത് ശിവനെ പൂജിക്കുന്നവൻ.

Verse 5

रात्रौ जागरणं कृत्वा पठेत्पौराणिकीं कथाम् । ततः प्रभाते विमले स्नानं कुर्याद्यथाविधि

രാത്രിയിൽ ജാഗരണം ചെയ്ത് പൗരാണിക കഥ പാരായണം ചെയ്യണം. തുടർന്ന് നിർമലമായ പ്രഭാതത്തിൽ വിധിപ്രകാരം സ്നാനം ചെയ്യണം.

Verse 6

वीक्षते गिरिजाकान्तं स गच्छेत्परमां गतिम् । पुरा सिद्धा महाभागाः कपिलाद्या महर्षयः

ഗിരിജാകാന്തനായ ശിവനെ ദർശിക്കുന്നവൻ പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കുന്നു. പുരാതനകാലത്ത് കപിലാദി സിദ്ധരും മഹാഭാഗ്യ മഹർഷിമാരും ഇങ്ങനെ തന്നെ പ്രസിദ്ധരായി.

Verse 7

जपन्तश्च परं ब्रह्म योगसिद्धा महाव्रताः । सिद्धिं ते परमां प्राप्ता नर्मदायाः प्रभावतः

പരബ്രഹ്മത്തെ ജപിച്ചുകൊണ്ട്, യോഗസിദ്ധരായി മഹാവ്രതങ്ങളിൽ സ്ഥിരരായ ആ ഋഷിമാർ നർമദയുടെ പ്രഭാവംകൊണ്ട് പരമസിദ്ധി പ്രാപിച്ചു.

Verse 165

। अध्याय

അധ്യായം സമാപ്തം.