
മാർക്കണ്ഡേയൻ രാജശ്രോതാവിനെ ഉപദേശിക്കുന്നു—രേവാതടത്തിലെ പരമ പുണ്യമായ നാഗതീർത്ഥത്തിൽ ചെന്നു ആശ്വിന ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ശുക്ല-പഞ്ചമിയിൽ നിശ്ചിത സമയത്ത് വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം. ശുചിത്വവും സംയമവും പാലിച്ച് രാത്രിയിൽ ജാഗരണം നടത്തി, ഗന്ധം, ധൂപം മുതലായ ഉപചാരങ്ങളോടെ വിധിപൂർവ്വം പൂജ ചെയ്യണം. പ്രഭാതത്തിൽ ശുദ്ധാവസ്ഥയിൽ തീർത്ഥസ്നാനം ചെയ്ത് യഥാവിധി ശ്രാദ്ധം നടത്തുവാൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ഫലശ്രുതിയിൽ ഈ അനുഷ്ഠാനം സർവ്വപാപനാശകരമാണെന്നും, ആ തീർത്ഥത്തിൽ ദേഹത്യാഗം ചെയ്യുന്നവൻ ശിവവചനപ്രകാരം അനിവർത്തനീയ ഗതിയെ പ്രാപിക്കുന്നുവെന്നും പ്രസ്താവിക്കുന്നു.
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज नागतीर्थमनुत्तमम् । आश्विनस्य सिते पक्षे पञ्चम्यां नियतः शुचिः
ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അനന്തരം, ഹേ മഹാരാജാ, അനുത്തമമായ നാഗതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകണം; ആശ്വിന മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷ പഞ്ചമിയിൽ, നിയമനിഷ്ഠയോടെ ശുചിയായി।
Verse 2
रात्रौ जागरणं कृत्वा गन्धधूपनिवेदनैः । प्रभाते विमले स्नात्वा श्राद्धं कृत्वा यथाविधि
രാത്രി ജാഗരണം ചെയ്ത് സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ, ധൂപം, നൈവേദ്യം എന്നിവ സമർപ്പിക്കണം; പിന്നെ പ്രഭാതത്തിൽ നിർമ്മല ജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് വിധിപ്രകാരം ശ്രാദ്ധം ചെയ്യണം।
Verse 3
मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा । तत्र तीर्थे तु यो राजन्प्राणत्यागं करिष्यति
അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും—ഇതിൽ സംശയം വേണ്ട; ഹേ രാജാവേ, ആ തീർത്ഥത്തിൽ ആരെങ്കിലും പ്രാണത്യാഗം ചെയ്താൽ…
Verse 4
अनिवर्तिका गतिस्तस्य प्रोवाचेति शिवः स्वयम्
അവന്റെ ഗതി അനിവർത്തനീയമാണ്—എന്ന് ശിവൻ സ്വയം അരുളിച്ചെയ്തു।
Verse 163
। अध्याय
“അധ്യായ” — പാണ്ഡുലിപി പരമ്പരയിൽ അധ്യായ-സമാപ്തി സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദം।