Adhyaya 162
അധ്യായം 162 അവന്തീഖണ്ഡത്തിലെ ഗോപേശ്വര തീർത്ഥത്തിന്റെ സംക്ഷിപ്ത മഹാത്മ്യം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. സർപക്ഷേത്രത്തിന് ശേഷം അടുത്ത തീർത്ഥയാത്രാഗമ്യമായി ഗോപേശ്വരത്തെ മാർക്കണ്ഡേയൻ നിർദ്ദേശിക്കുകയും, കർമ്മവും ഉപാസനയും അനുസരിച്ചുള്ള ക്രമബദ്ധമായ ഫലക്രമം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ തീർത്ഥത്തിൽ ഒരിക്കൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ പാതകവിമോചനം ലഭിക്കും എന്ന് പറയുന്നു. എന്നാൽ സ്നാനാനന്തരം സ്വേച്ഛയോടെ ദേഹത്യാഗം ചെയ്യുന്നത് നിന്ദ്യമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു—അങ്ങനെയുള്ളവൻ ശിവാലയത്തിലെത്തിയാലും ‘പാപബന്ധിതൻ’ തന്നെയായിരിക്കും എന്ന മുന്നറിയിപ്പിലൂടെ തീർത്ഥശക്തിയുടെ ദുരുപയോഗത്തിനെതിരായ ധർമ്മപരിധി വ്യക്തമാക്കുന്നു. സ്നാനത്തിനു ശേഷം ഈശ്വരപൂജ ചെയ്താൽ സർവ്വപാപമുക്തി നേടി രുദ്രലോകം പ്രാപിക്കും. രുദ്രലോകഭോഗത്തിനു ശേഷം ധർമ്മിഷ്ഠനായ രാജാവായി പുനർജന്മം, കൂടാതെ ലോകഫലമായി ആന, കുതിര, രഥം, സേവകർ, മറ്റ് രാജാക്കന്മാരുടെ ആദരം, ദീർഘസുഖജീവിതം എന്നിവ ലഭിക്കും എന്ന് ഫലശ്രുതി പറയുന്നു।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । गोपेश्वरं ततो गच्छेत्सर्पक्षेत्रादनन्तरम् । यत्र स्नानेन चैकेन मुच्यन्ते पातकैर्नराः
ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അതിന് ശേഷം സർപ്പക്ഷേത്രത്തിനു പിന്നാലെ ഉടൻ ഗോപേശ്വരത്തിലേക്കു പോകണം; അവിടെ ഒരൊറ്റ സ്നാനത്താൽ മനുഷ്യർ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരാകുന്നു।
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा कुरुते प्राणसंक्षयम् । स गच्छेद्यदि युक्तोऽपि पापेन शिवमन्दिरम्
ആ തീർത്ഥത്തിൽ ആരെങ്കിലും സ്നാനം ചെയ്ത് പ്രാണത്യാഗം ചെയ്താൽ, പാപഭാരമുള്ളവനായാലും അവൻ ശിവധാമം (ശിവലോകം) പ്രാപിക്കുന്നു।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्देवमीश्वरम् । मुच्यते सर्वपापैश्च रुद्रलोकं स गच्छति
ആ തീർത്ഥത്തിൽ ആരെങ്കിലും സ്നാനം ചെയ്ത് ഈശ്വരദേവനെ പൂജിച്ചാൽ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി രുദ്രലോകം പ്രാപിക്കുന്നു।
Verse 4
क्रीडित्वा च यथाकामं रुद्रलोके महातपाः । इह मानुष्यतां प्राप्य राजा भवति धार्मिकः
രുദ്രലോകത്തിൽ ഇഷ്ടാനുസാരം വിഹരിച്ച് ആ മഹാതപസ്വി, ഇവിടെ വീണ്ടും മനുഷ്യജന്മം നേടി ധാർമ്മികനായ രാജാവാകുന്നു।
Verse 5
हस्त्यश्वरथसम्पन्नो दासीदाससमन्वितः । पूज्यमानो नरेन्द्रैश्च जीवेद्वर्षशतं सुखी
ആന-കുതിര-രഥസമ്പത്തോടെയും ദാസി-ദാസന്മാരോടെയും കൂടെ, രാജാക്കന്മാരാലും പൂജിക്കപ്പെട്ട്—അവൻ സന്തോഷത്തോടെ നൂറുവർഷം ജീവിക്കുന്നു।
Verse 162
। अध्याय
അധ്യായം (അധ്യായാന്തം സൂചിപ്പിക്കുന്ന വരി)।