Adhyaya 154

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं कलकलेश्वरम् । विख्यातं सर्वलोकेषु स्वयं देवेन निर्मितम्

ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—നർമദയുടെ തെക്കൻ കരയിൽ ‘കലകലേശ്വരം’ എന്ന തീർത്ഥമുണ്ട്; അത് സർവ്വലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധം, സ്വയം ദേവൻ നിർമ്മിച്ചതാണ്।

Verse 2

अन्धकं समरे हत्वा देवदेवो महेश्वरः । सहितो देवगन्धर्वैः किन्नरैश्च महोरगैः

സമരത്തിൽ അന്ധകനെ വധിച്ച ദേവദേവനായ മഹേശ്വരൻ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും കിന്നരന്മാരും മഹോരഗന്മാരും (നാഗന്മാർ) കൂടെ അവിടെ എത്തി।

Verse 3

शङ्खतूर्यनिनादैश्च मृदङ्गपणवादिभिः । वीणावेणुरवैश्चान्यैः स्तुतिभिः पुष्कलादिभिः

ശംഖ-തൂര്യങ്ങളുടെ നിനാദത്തോടും, മൃദംഗ-പണവാദി വാദ്യഘോഷത്തോടും, വീണ-വേണു നാദങ്ങളോടും, സമൃദ്ധമായ സ്തുതികളോടും കൂടി।

Verse 4

गायन्ति सामानि यजूंषि चान्ये छन्दांसि चान्ये ऋचमुद्गिरन्ति । स्तोत्रैरनेकैरपरे गृणन्ति महेश्वरं तत्र महानुभावाः

അവിടെ മഹാനുഭാവന്മാർ ചിലർ സാമഗാനങ്ങൾ പാടുന്നു, ചിലർ യജുർമന്ത്രങ്ങൾ ജപിക്കുന്നു; ചിലർ ഛന്ദസ്സുകൾ ഉച്ചരിച്ചു ഋക്‌സൂക്തങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നു; മറ്റുള്ളവർ അനേകം സ്തോത്രങ്ങളാൽ മഹേശ്വരനെ പുകഴ്ത്തുന്നു।

Verse 5

प्रमथानां निनादेन कल्कलेन च बन्दिनाम् । यस्मात्प्रतिष्ठितं लिङ्गं तस्माज्जातं तदाख्यया

പ്രമഥന്മാരുടെ നിനാദവും ബന്ദികളുടെ കലകലധ്വനിയും നടുവിൽ ലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ, അതേ പേരാൽ തന്നെ അത് ‘കൽകലേശ്വരൻ’ എന്നായി പ്രസിദ്ധമായി।

Verse 6

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा वीक्षेत्कलकलेश्वरम् । वाजपेयात्परं पुण्यं स लभेन्मानवो भुवि

ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് കൽകലേശ്വരനെ ദർശിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ, ഈ ലോകത്തിൽ തന്നേ വാജപേയ യാഗത്തേക്കാൾ മേലായ പുണ്യം പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 7

तेन पुण्येन पूतात्मा प्राणत्यागाद्दिवं व्रजेत् । आरूढः परमं यानं गीयमानोऽप्सरोगणैः

ആ പുണ്യത്താൽ പവിത്രനായ ആത്മാവ് പ്രാണത്യാഗസമയത്ത് സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; പരമ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ ആരൂഢനായി അപ്സരാഗണങ്ങളുടെ ഗാനത്താൽ കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 8

उपभुज्य महाभोगान्कालेन महता ततः । मर्त्यलोके महात्मासौ जायते विमले कुले

ദീർഘകാലം മഹാഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച ശേഷം, ആ മഹാത്മാവ് പിന്നെ മർത്ത്യലോകത്തിൽ വിമലവും ഉന്നതവുമായ കുലത്തിൽ ജന്മിക്കുന്നു।

Verse 9

ब्राह्मणः सुभगो लोके वेदवेदाङ्गपारगः । व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्

അവൻ ലോകത്തിൽ സൌഭാഗ്യവാനായ ബ്രാഹ്മണനായി, വേദവും വേദാംഗങ്ങളും പാരംഗതനാകും; വ്യാധിയും ശോകവും വിട്ട് നൂറു ശരദ്കാലങ്ങൾ ജീവിക്കും।

Verse 154

। अध्याय

“അധ്യായം”—ഇത് അധ്യായശീർഷകമോ സമാപ്തി സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഖണ്ഡമോ ആകുന്നു।