Adhyaya 152
ഈ സംക്ഷിപ്ത ധാർമ്മിക വിവരണത്തിൽ മാർക്കണ്ഡേയൻ തീർത്ഥയാത്രികനെ മഹിമയുള്ള ഭാര്ഗലേശ്വര ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകാൻ ഉപദേശിക്കുന്നു. ശങ്കരനെ “ലോകത്തിന്റെ പ്രാണശ്വാസം” എന്നു വിളിച്ച്, അദ്ദേഹത്തെ സ്മരിച്ചാൽ മാത്രം പാപനാശം സംഭവിക്കുന്നു (സ്മൃതമാത്ര-അഘനാശന) എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. പിന്നീട് ഈ തീർത്ഥത്തിന്റെ രണ്ട് ഫലങ്ങൾ പറയുന്നു—(1) അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് പരമേശ്വരനെ പൂജിക്കുന്നവന് അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കുന്നു; (2) അതേ തീർത്ഥത്തിൽ പ്രാണത്യാഗം ചെയ്യുന്നവന് “അനിവർത്തികാ ഗതി” ലഭിച്ച് സംശയമില്ലാതെ രുദ്രലോകം പ്രാപിക്കുന്നു. ഭക്തി, സ്ഥലം, സ്മരണം—ഇവ ശൈവ മോക്ഷസാധനങ്ങളായി പുരാണം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നു।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धरापाल भार्गलेश्वरमुत्तमम् । शङ्करं जगतः प्राणं स्मृतमात्राघनाशनम्
ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ധരാപാലാ! തുടർന്ന് ഉത്തമമായ ഭാർഗലേശ്വരത്തിലേക്ക് പോകണം—ജഗത്തിന്റെ പ്രാണസ്വരൂപനായ ശങ്കരൻ; സ്മരണ മാത്രത്തിൽ പാപം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ.
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः
ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് പരമേശ്വരനെ പൂജിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ അശ്വമേധയാഗഫലത്തോടു തുല്യമായ പുണ്യം പ്രാപിക്കുന്നു.
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्प्राणत्यागं करिष्यति । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
ആ തീർത്ഥത്തിൽ ആരെങ്കിലും പ്രാണത്യാഗം ചെയ്താൽ, അവന്റെ ഗതി അനിവർത്തനീയമാകും; രുദ്രലോകത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങിവരൽ ഇല്ല—നിസ്സംശയം.
Verse 152
। अध्याय
“അധ്യായം”—ഇത് ഗ്രന്ഥത്തിൽ അധ്യായ-ശീർഷകമോ സമാപ്തി-സൂചനയോ ആയ പദമാണ്.