Adhyaya 145
ഈ അധ്യായത്തിൽ മാർകണ്ഡേയൻ ‘ദേശത്തിന്റെ രക്ഷകൻ/നേതാവ്’ എന്ന നിലയിൽ അഭിസംബോധന ചെയ്ത साधകനോട് സംക്ഷിപ്തമായ തത്ത്വോപദേശം നൽകുകയും, അതുല്യമായ ശിവതീർത്ഥത്തിലേക്ക് വഴിനടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ ശിവതീർത്ഥത്തിൽ ദേവദർശനം മാത്രത്താൽ തന്നെ സർവ പാപകലുഷങ്ങൾ (സർവ-കിൽബിഷ) നശിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. തുടർന്ന് ക്രോധജയം, ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണം എന്നിവയോടെ തീർത്ഥസ്നാനം ചെയ്ത് മഹാദേവനെ പൂജിക്കാനുള്ള വിധി നിർദ്ദേശിക്കുന്നു; ഇതിന്റെ പുണ്യം അഗ്നിഷ്ടോമ യാഗസമമെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. പിന്നെ ഭക്തിയോടെ ഉപവാസം (സോപവാസ) സഹിതം ശിവപൂജ ചെയ്താൽ साधകന്റെ ആത്മഗതി മാറ്റമില്ലാത്തതാകുകയും, അവസാനം രുദ്രലോകപ്രാപ്തി ഉറപ്പായ ഫലമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
Shlokas
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धरापाल शीवतीर्थमनुत्तमम् । दर्शनाद्यस्य देवस्य मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം, ഹേ ധരാപാലാ, അനുത്തമമായ ശിവതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകണം. അവിടെയുള്ള ദേവന്റെ ദർശനം മാത്രത്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കുന്നു.
Verse 2
शिवतीर्थे तु यः स्नात्वा जितक्रोधो जितेन्द्रियः । पूजयेत महादेवं सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्
ശിവതീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ക്രോധം ജയിച്ച് ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച് മഹാദേവനെ പൂജിക്കുന്നവൻ അഗ്നിഷ്ടോമ യാഗഫലം പ്രാപിക്കുന്നു।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या सोपवासोऽर्चयेच्छिवम् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
ആ തീർത്ഥത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ഉപവാസത്തോടെ ശിവനെ അർച്ചിക്കുന്നവന്റെ ഗതി തിരികെമാറാത്തതാകുന്നു; സംശയമില്ലാതെ അവൻ രുദ്രലോകം പ്രാപിക്കുന്നു।
Verse 145
। अध्याय
അധ്യായം സമാപ്തം.