Adhyaya 141

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल तापेश्वरमनुत्तमम् । यत्र सा हरिणी सिद्धा व्याधभीता नरेश्वर

ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം, ഹേ മഹീപാല, അനുത്തമമായ താപേശ്വരത്തിലേക്ക് പോകണം; അവിടെ ആ മാൻ വേട്ടക്കാരന്റെ ഭയത്താൽ, ഹേ നരേശ്വര, സിദ്ധി പ്രാപിച്ചു.

Verse 2

जले प्रक्षिप्य गात्राणि ह्यन्तरिक्षं गता तु सा । व्याधो विस्मितचित्तस्तु तां मृगीमवलोक्य च

അവൾ തന്റെ അവയവങ്ങളെ ജലത്തിൽ എറിഞ്ഞിട്ട് സത്യമായും ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു. വേട്ടക്കാരൻ വിസ്മയചിത്തനായി ആ മാൻകുട്ടിയെ നോക്കി നിന്നു.

Verse 3

विमुच्य सशरं चापं प्रारेभे तप उत्तमम् । दिव्यं वर्षसहस्रं तु व्याधेनाचरितं तपः

അമ്പുകളോടുകൂടിയ വില്ല് വിട്ട് ആ വ്യാധൻ ഉത്തമമായ തപസ്സ് ആരംഭിച്ചു. ആയിരം ദിവ്യവർഷങ്ങൾ വരെ ആ വേട്ടക്കാരൻ ആ തപസ്സ് അനുഷ്ഠിച്ചു.

Verse 4

अतीते तु ततः काले परितुष्टो महेश्वरः । वरं ब्रूहि महाव्याध यत्ते मनसि रोचते

ആ കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മഹേശ്വരൻ പ്രസന്നനായി പറഞ്ഞു— “ഹേ മഹാവ്യാധാ! നിന്റെ മനസ്സിന് രുചിക്കുന്ന വരം പറയുക.”

Verse 5

व्याध उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश यदि देयो वरो मम । तव पार्श्वे महादेव वासो मे प्रतिदीयताम्

വ്യാധൻ പറഞ്ഞു— “ഹേ ദേവേശാ! നീ പ്രസന്നനാണെങ്കിൽ, എനിക്ക് വരം നൽകുമെങ്കിൽ, ഹേ മഹാദേവാ! നിന്റെ പാർശ്വത്തിൽ വാസം എനിക്ക് ദയചെയ്യുക.”

Verse 6

ईश्वर उवाच । एवं भवतु ते व्याध यस्त्वया काङ्क्षितो वरः । दैवदेवो महादेव इत्युक्त्वान्तरधीयत । गते चादर्शनं देवे स्थापयित्वा महेश्वरम्

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു— “ഹേ വ്യാധാ! നീ ആഗ്രഹിച്ച വരം അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ.” ‘മഹാദേവൻ ദേവദേവൻ’ എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം അന്തർധാനം ചെയ്തു. ദേവൻ അദൃശനായ ശേഷം വ്യാധൻ അവിടെ മഹേശ്വരനെ സ്ഥാപിച്ചു.

Verse 7

पूजयित्वा विधानेन गतो व्याधस्ततो दिवम् । तदाप्रभृति तत्तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

വിധിപൂർവ്വം പൂജിച്ച് വ്യാധൻ പിന്നീട് സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി. അന്നുമുതൽ ആ തീർത്ഥം ത്രിലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധമായി.

Verse 8

व्याधानुतापसंजातं तापेश्वरमिति श्रुतम् । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा सम्पूजयति शङ्करम्

വ്യാധന്റെ പശ്ചാത്താപത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചതായി അത് ‘താപേശ്വരം’ എന്നു പ്രസിദ്ധം. ആ തീർത്ഥത്തിൽ ആരെങ്കിലും സ്നാനം ചെയ്ത് വിധിപൂർവ്വം ശങ്കരനെ സമ്പൂജിച്ചാൽ—

Verse 9

शिवलोकमवाप्नोति मामुवाच महेश्वरः । ये स्नाता नर्मदातोये तीर्थे तापेश्वरे नराः

അവൻ ശിവലോകം പ്രാപിക്കുന്നു—എന്ന് മഹേശ്വരൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു. നർമദാജലത്തിൽ താപേശ്വര തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്തവർ—

Verse 10

तापत्रयविमुक्तास्ते नात्र कार्या विचारणा । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां तृतीयायां विशेषतः

അവർ ത്രിതാപങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തരാകുന്നു; ഇതിൽ സംശയം വേണ്ട. പ്രത്യേകിച്ച് അഷ്ടമി, ചതുര്ദശി, തൃതീയ തിഥികളിൽ।

Verse 11

स्नानं समाचरेन्नित्यं सर्वपातकशान्तये

സകല പാപശാന്തിക്കായി നിത്യവും സ്നാനം ആചരിക്കണം।

Verse 141

। अध्याय

ഇതി അധ്യായം സമാപ്തം।