Adhyaya 128

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र भृकुटेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महाभागो भृगुः परमकोपनः

മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജേന്ദ്ര, പിന്നെ ഉത്തമമായ ഭൃകുടേശ്വരത്തിലേക്ക് പോകണം; അവിടെ പരമകോപിയായ മഹാഭാഗൻ ഭൃഗു ഋഷി സിദ്ധനായി।

Verse 2

तेन वर्षशतं साग्रं तपश्चीर्णं पुरानघ । पुत्रार्थं वरयामास पुत्रं पुत्रवतां वरः

ഹേ അനഘ, അവൻ പൂർവ്വം നൂറുവർഷത്തിലും അധികം തപസ്സു ചെയ്തു; പുത്രാർത്ഥമായി, പുത്രവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി, പുത്രവരം അപേക്ഷിച്ചു।

Verse 3

वरो दत्तो महाभाग देवेनान्धकघातिना । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम्

ഹേ മഹാഭാഗ, അന്ധകനെ വധിച്ച ദേവൻ വരം നൽകി. ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് പരമേശ്വരനെ പൂജിക്കുന്നവൻ…

Verse 4

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमष्टगुणं लभेत् । भृकुटेशं तु यः कश्चिद्घृतेन मधुना सह

അവൻ അഗ്നിഷ്ടോമ യജ്ഞഫലം എട്ടിരട്ടി പ്രാപിക്കും. കൂടാതെ നെയ്യും തേനും സഹിതം ഭൃകുടേശനെ പൂജിക്കുന്നവൻ…

Verse 5

पुत्रार्थी स्नापयेद्भक्त्या स लभेत्पुत्रमीप्सितम् । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दद्याद्विप्राय काञ्चनम्

പുത്രാർത്ഥി ഭക്തിയോടെ ഭൃകുടീശന്റെ സ്നാപനം നടത്തട്ടെ; അവൻ അഭിലഷിത പുത്രനെ പ്രാപിക്കും. കൂടാതെ ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ബ്രാഹ്മണന് സ്വർണം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ…

Verse 6

गोदानं वा महीं वापि तस्य पुण्यफलं शृणु

ഗോദാനമോ ഭൂമിദാനമോ—ആ കർമത്തിന്റെ പുണ്യഫലം കേൾക്കുക.

Verse 7

ससमुद्रगुहा तेन सशैलवनकानना । दत्ता पृथ्वी न सन्देहस्तेन सर्वा नृपोत्तम

ഹേ നൃപോത്തമാ! സമുദ്രങ്ങളും ഗുഹകളും സഹിതം, പർവ്വത-വനം-ഉപവനം സഹിതം ഈ സമസ്ത ഭൂമിയും അവൻ ദാനം ചെയ്തു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

Verse 8

तेन दानेन स स्वर्गे क्रीडयित्वा यथासुखम् । मर्त्ये भवति राजेन्द्रो ब्राह्मणो वा सुपूजितः

ആ ദാനഫലത്താൽ അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇഷ്ടാനുസാരം സുഖമായി വിഹരിച്ച്, പിന്നെ മർത്ത്യലോകത്തിൽ വന്ന് രാജാധിരാജനാകുകയോ അത്യന്തം പൂജിതനായ ബ്രാഹ്മണനാകുകയോ ചെയ്യും.

Verse 128

। अध्याय

അധ്യായം സമാപ്തം.